Η Πεντέλη φυσικό τοπίο & μνημείο

Από το παιδικό μου δωμάτιο στον Γέρακα ή βαδίζοντας για το σχολείο, η ματιά μου γέμιζε από ένα μεγαλόπρεπο βουνό, που το σχήμα του δεν σταματούσε να εξάπτει τη φαντασία μου... έμοιαζε σαν ένα γιγάντιο κύμα με αφρούς, που είχε παγώσει στο χρόνο... είχε μαρμαρώσει! Δεν πρόκειται για κανένα άλλο όρος, παρά την Πεντέλη με τα επιφανειακά λατομεία της... ένα βουνό τόσο συνδεδεμένο με την αρχαία Ελλάδα, αφού κανένα άλλο βουνό της χώρας μας δεν συνδέεται τόσο με μνημεία της αρχαίας ελληνικής τέχνης. Βάδιζα για το σχολείο και οι άνεμοι έρχονταν από τις πλαγιές της κατευθείαν στο πρόσωπο μου, καμιά φορά με όλη τη δύναμη τους, αφού δεν υπήρχε κανένα εμπόδιο ενδιάμεσα. Το αγαπάω τόσο αυτό το βουνό, γιατί εδώ στη πεδιάδα με τους αμπελώνες στα ριζά της, που απλώνονται μπροστά της προς τα Μεσόγεια, μεγάλωσα κα ζω. Πρωτίστως όμως από αυτό το βουνό, τη Πεντέλη, έγινε ολόκληρο το συγκρότημα της Ακρόπολης των Αθηνών.

Αυτό το σημαντικό στοιχείο του αττικού τοπίου είναι συνδεδεμένο με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό τόσο δυνατά, αφού τα μάρμαρά της Πεντέλης έχουν κατασκευάσει τα περισσότερα μνημεία του αθηναϊκού «χρυσού αιώνα» κι άλλα σπουδαία έργα τέχνης. Τα γλυπτά του Παρθενώνα φτιαγμένα από το Πεντελικό μάρμαρο και η επιστροφή τους, έχουν γίνει για την Ελλάδα ένα από τα σημαντικότερα και δίκαια αιτήματα προς το Βρετανικό Μουσείο. Ίσως οι πολλαπλές κινήσεις γι’ αυτό το θέμα και η δημοσιότητα των τελευταίων μηνών να φέρει ένα ευοίωνο αποτέλεσμα το συντομότερο. Όλοι αποδέχονται, ακόμη και οι ίδιοι οι Βρετανοί στην πλειοψηφία τους σύμφωνα με πρόσφατο γκάλοπ, ότι η θέση των μαρμάρων είναι κάτω από το αθηναϊκό φως. Η επίσκεψη της Αμάλ Αλαμουντίν Κλούνεϊ και του συμβουλευτικού επιτελείου από το δικηγορικό της γραφείου, καθώς και μια ταινία μικρού μήκους, που ζωντανεύει τη μάχη για την επιστροφή των μαρμάρων είναι από τα θετικότερα, που ‘χουν συμβεί το τελευταίο διάστημα.

Η τεράστια ζήτηση μαρμάρου, που συνέβη από τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση στο λεκανοπέδιο της Αττικής, είχε ως αποτέλεσμα να ενταθεί και να επεκταθεί η λατόμευση μαρμάρου στην Πεντέλη, έτσι που ολόκληρο το κεντρικό τμήμα του βουνού να έχει την εικόνα ενός απέραντου λατομείου. Η εικόνα γίνεται ακόμα εντονότερη από τους όγκους της λατύπης, δηλαδή των άχρηστων μικρών κομματιών και θραυσμάτων μαρμάρων. Κάποτε λοιπόν, ακούγονταν στον Γέρακα ακόμη και τα φουρνέλα και η ηχώ τους από τα νταμάρια της Πεντέλης. Η αλλοίωση αυτή, καθώς και η οικιστική επέκταση προκάλεσε πολλές αντιδράσεις για τη προστασία του βουνού. Επανειλημμένα ειδικοί, αρμόδιες οργανώσεις και περιβαλλοντολόγοι έχουν υποστηρίξει ότι η Πεντέλη θα έπρεπε να προστατευθεί από οποιαδήποτε κακοποίηση λόγω της διπλής αυτής της ιδιότητας ως φυσικό τοπίο και μνημείο. Ήδη έχουν παρθεί κάποια μέτρα στη μορφή λατόμευσης και απαγορεύσεις, όπως π.χ. να μη γίνεται λατόμευση επιφανειακά, αλλά σε βάθος.

Όπως λένε οι γεωλόγοι, η Πεντέλη δομείται από κρυσταλλοσχιστώδες υπόθεμα, που αποτελείται από ένα σύστημα μεταμορφωμένων στρωμάτων...π.χ. ανώτερο μάρμαρο, μαρμαρυγιακός σχιστόλιθος Καισαριανής, κατώτερο μάρμαρο... Η ηλικία τους δεν έχει καθοριστεί απόλυτα και οι ορίζοντες του μεταμορφωμένου συστήματος δε διαχωρίζονται σαφώς. Το ανώτερο αττικό μάρμαρο είναι λευκό ή τεφρό, με ταινίωση παράλληλη προς τη στρώση. Το πάχος του ποικίλλει κατά θέσει από μηδέν, λόγω διάβρωσης μέχρι 100 μ. Οι σχιστόλιθοι Καισαριανής έχουν χρώμα λευκότεφρο έως μαύρο και λεπτοσχισματώδεις... είναι μαρμαρυγιοβριθή πετρώματα με κόκκους χαλαζία, λέπια μοσχοβίτη, ορθόκλαστο, αλβίτη, ασβεστίτη, χλωρίτη κι άλλα ορυκτά... Την κυρίως μάζα του μεταμορφωμένου υποστρώματος της Πεντέλης αποτελεί το κατώτερο μάρμαρο, που αποτελείται από καθαρό σχεδόν ασβεστίτη με ελάχιστα ξένα συστατικά... π.χ. μοσχοβίτη και χλωρίτη. Το χρώμα του είναι λευκό έως ρόδινο και στους βαθύτερους ορίζοντες πάλλευκο. Παρουσιάζει κανονική στρώση και χωρίζεται σε τράπεζες μεγάλου πάχους. Αυτό το πάλλευκο μάρμαρο χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι για τα έργα τους.

Με τη Πεντέλη συνδέονται πολλοί αρχαίοι ελληνικοί μύθοι, αλλά και στη νεώτερη λαογραφία μας. Είναι το δεύτερο σε ύψος (1.107 μ) βουνό της Αττικής μετά την Πάρνηθα, όπου μαζί με τα άλλα δύο βουνά, τον Υμηττό και το όρος Αιγάλεω περικλείουν το λεκανοπέδιο. Πριν τις μεγάλες πυρκαγιές ήταν γεμάτη καταπράσινες οάσεις και θυμάμαι τα οικογενειακά πικ-νικ στους διαμορφωμένους χώρους αναψυχής και τις ονομαστές βίγλες της. Η Πεντέλη υμνήθηκε όσο λίγα ελληνικά βουνά, τόσο από αρχαίους ποιητές, όσο και νεώτερους. Μάλιστα ο αγαπημένος Κωστής Παλαμάς, την ύμνησε όσο κανένας άλλος ποιητής. Παρά τις αλλοιώσεις και τις φυσικές καταστροφές από τις ανελέητες πυρκαγιές διατηρεί την ιδιαίτερη γραφικότητα της και από μερικά της σημεία μπορείτε να απολαύσετε την πιο ωραία θέα. Έχει αρκετά σπήλαια ... με πιο γνωστό το λεγόμενο σπήλαιο Πεντέλης, όπου διεξήχθησαν κάποια επιστημονικά πειράματα από Αμερικανούς.

Ο Γέρακας επί πολλά χρόνια χρησιμοποιούσε τα νερά της Πεντέλης, τα οποία όμως είχαν υψηλά ποσοστά ασβεστίου λόγω του υποστρώματος. Οι κοιλότητες με καταβόθρες, τα σπήλαια και γενικά οι καρστικοί αγωγοί, που υπάρχουν μέσα στη μάζα του βουνού, πείθουν για την καρστικοποίηση που έχει υποστεί. Το σημαντικό κατώτερο μάρμαρο, ο ορίζοντας του οποίου φτάνει σε πάχος τα 500 μέτρα περίπου, πάντοτε είναι σε εναλλαγή με τους σχιστόλιθους. Στις νότιες πλαγιές του βουνού βρίσκεται το περίφημο μοναστήρι της Πεντέλης με μεγάλη κτηματική περιουσία, που ιδρύθηκε το 1578 από τον επίσκοπο Ευρίπου Τιμόθεο, που ήταν και ο πρώτος ηγούμενος. Κατά την Επανάσταση του 1821 λεηλατήθηκε από τους Τούρκους και εδώ λειτουργούσε κρυφό σχολειό. Η βιβλιοθήκη του, που είχε μεταφερθεί στην Ακρόπολη καταστράφηκε κατά την πολιορκία του 1826, ενώ το αρχείο και διάφορα κειμήλια, που φυλάγονταν στο εκκλησάκι της Αγίας Δύναμης (οδός Μητροπόλεως) διασκορπίστηκαν. Η μονή ανασυγκροτήθηκε μετά την Επανάσταση.

Η βιβλιογραφία για την Πεντέλη είναι ιδιαίτερα πλούσια και διαρκώς εμπλουτίζεται με νέα συγγράμματα. Υπάρχει ο οικισμός της Πεντέλης με τη κεντρική πλατεία γεμάτη ταβέρνες, εστιατόρια, καφετέριες... και εκεί να ξεχωρίζει το γραφικό εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας. Η απόσταση από την Αθήνα είναι περίπου 20 χιλιόμετρα κάτι, που κάνει τον οικισμό της Πεντέλης μια καλή έξοδο ακόμη και για τις καθημερινές. Στη προσπάθεια να προστατευτεί το μάρμαρο της και να τεθεί έλεγχος στη χρήση του, ώστε να μη σπαταλιέται και για τις ευτελέστερες οικοδομικές εργασίες ειπώθηκε χαρακτηριστικά: «Από το μάρμαρο, που κατασκευάστηκε ο Παρθενώνας δεν υπάρχει λόγος να κατασκευάζονται οι νεροχύτες». Σήμερα το κτίσιμο του Γέρακα μου έχει περιορίσει τη θέα προς τη Πεντέλη κι αυτή την απευθείας σύνδεση, όμως συνεχίζει να είναι το βουνό της ζωής μου.

ΤΗΛΕΠΑΙΧΝΙΔΙ «ΚΑΘΕ ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ» : ΟΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΑΣ ΚΟΥΤΟΥΚΗ

Το τηλεπαιχνίδι ΚΑΘΕ ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ με παρουσιαστή τον Ρένo Χαραλαμπίδη, χρησιμοποιεί δικιές μου ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ, όπως και στο παρελθόν το τηλεπαιχνίδι FIFTY-FIFTY με παρουσιαστή τον Γιώργο Λιάγκα, ΧΩΡΙΣ να έχω ερωτηθεί, να έχω πληρωθεί και να έχουν κατοχυρωθεί στο όνομα μου.

Πρόκειται, λοιπόν, για γνώσεις της Ηλέκτρας Κουτούκη (Electra Koutouki) που προβάλλονται καθημερινώς και προκαλώ όποιον θέλει να αποδείξει το αντίθετο... Είναι δηλαδή προϊόντα ΚΛΟΠΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ. Υπάρχουν μάρτυρες ότι οι ερωτήσεις είναι δικό μου πνευματικό προϊόν, το οποίο εμπορεύτηκαν λαμόγια μέσω του Σπυρίδωνα Νικητόπουλου και προώθησαν ως δημιούργημα τους. Δεν ερωτήθηκα ποτέ για οποιαδήποτε εμπορική εκμετάλλευση αυτών των ερωτήσεων κι αν ήθελα να χρεωθούν σε ονόματα άλλων συντακτών.

Εύχομαι κάποιος εισαγγελέας να επέμβει και κυρίως πως η Δημόσια Κρατική Τηλεόραση της Ελλάδος ΝΕΡΙΤ εκπέμπει κλεμμένα πνευματικά δικαιώματα και συνεργάζεται με εταιρείες, που πέφτουν θύματα απατεώνων. Προκαλώ οποιονδήποτε να με αντιμετωπίσει σε αυτή τη δημοσίευση μου... ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ, άλλωστε απλά ΓΙΑΤΙ είναι ΔΙΚΙΕΣ ΜΟΥ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ. Όσοι παράνομα πληρώθηκαν για δικό μου κόπο, θα υποστούν τις συνέπεις του νόμου. Η ΚΛΟΠΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Σ’ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ.

Επίσης να τους χαίρονται οι οικογένειες τους, που δεν βάζουν καθόλου κόπο και προσπαθούν να βγάζουν χρήματα κλέβοντας τον κόπο και τη δόξα άλλων... κανονικά λαμόγια, τεμπέληδες, αερητζήδες. Μου αρκεί, που ξέρουν συνάδελφοι και ο κόσμος ότι είναι λαμόγια, που δεν έβαλαν ποτέ το μυαλό και το μολύβι στο χαρτί. Προκαλώ όποιον τολμά να αμφισβητήσει το γνωσιακό μου επίπεδο και την αλήθεια των λεγομένων. Την επόμενη φορά, θα αναρτήσω και τα ονόματα τους...

Ασκήσεις Πιλάτες

Πρώτη φορά άκουσα για τη γυμναστική Πιλάτες από τη φίλη μου Ρούλα πριν αρκετά χρόνια, που μόλις είχε αρχίσει να διαδίδεται και να γίνεται πιο γνωστή στην Ελλάδα... μέχρι βέβαια, που έφτασε η ώρα να εφαρμόσω τη μέθοδο με ασκήσεις. Θεωρώντας αυτές τις ασκήσεις πολύ καλές για τον οργανισμό, καθώς συνδυάζουν τη μυική δύναμη και την ελαστικότητα ισομερώς και ταυτόχρονα σε όλο το σώμα, ήθελα να σας γράψω μερικές πληροφορίες. Πραγματικά θυμάμαι τον εαυτό μου να ερωτά τη φίλη τι ακριβώς κάνει ...και μου φαινόταν περίεργο ακόμη και το όνομα των ασκήσεων. Ο Joseph Hubertus Pilates ήταν Γερμανός, αλλά με ελληνική καταγωγή και ήταν μια ευχάριστη έκπληξη όταν το πρωτοέμαθα. Και οι ασκήσεις δεν είναι και τόσο νέες, αφού ο Πιλάτες άρχισε στη δεκαετία του’30 να εφαρμόζει τη νέα μέθοδο άσκησης αρχικά σε αθλητές και χορευτές. Ο ίδιος δοκίμασε τη γυμναστική αυτή για να θεραπεύσει τραυματισμένους στρατιώτες του Α’Παγκοσμίου Πολέμου.

Η ενέργεια παράγεται και κατανέμεται αρμονικά προκαλώντας σωματική ευεξία. Ενσωματώνοντας την ανατολική «πνευματική» προσέγγιση στην άσκηση με τη δυτική πιο «υλική» άποψη, δημιουργήθηκε μια άσκηση που βασίζεται στον πλήρη έλεγχο του νου, που στη συνέχεια διευθύνει το σώμα. Ο Πιλάτες ήταν παθιασμένος με το σώμα του, γιατί ήταν ασθενική φύση από παιδί και είχε ασχοληθεί με την ελληνορωμαϊκή πάλη θέλοντας να δυναμώσει. Εξασκήθηκε στο μπόντι-μπίλντιγκ, το μποξ, το σκι, την ενόργανη γυμναστική, ενώ έκανε και καταδύσεις... Επίσης μελέτησε τις ανατολικές φιλοσοφίες όπως γιόγκα, ζεν και τάι τσι. Με τον καιρό δημιούργησε το contrology... δηλαδή τη μέθοδο Πιλάτες. Η μέθοδος εξελίχθηκε και ολοκληρώθηκε με τα χρόνια και σήμερα είναι μια πλήρης μελέτη πάνω στην ανατομία και τη ψυχολογία του ανθρώπινου οργανισμού.

Οι πρώτοι, που εφάρμοζαν τη μέθοδο Πιλάτες ήταν οι λεγόμενοι «επαγγελματίες» της κίνησης... χορευτές, αθλητές... όμως είναι μια μέθοδος τόσο χαλαρή και ασφαλής, που απευθύνεται σε παιδιά, εγκύους, υπερήλικες, ειδικές κατηγορίες... κ.α., ενώ είναι δυναμική και αποτελεί πρόκληση και για τους μανιακούς των σπορ. Το κέντρο του σώματος, κοιλιά και μέση, είναι ο κεντρικός πυρήνας, από όπου παράγεται όλη η δύναμη και ενέργεια και διοχετεύεται στα άκρα, καθώς ελεύθερα ασκούν οποιαδήποτε κίνηση. Η σωστή αναπνοή είναι βασικό! Η μέθοδος Πιλάτες είναι σύνθετος τρόπος άσκησης και μέρος της μεθόδου είναι η χρήση ειδικών οργάνων με βασικότερο από αυτά το universal reformer. Τα όργανα αυτά με τη σωστή χρήση της αναπνοής και την σωστή εκτέλεση των ασκήσεων, καθιστούν απαραίτητη τη γύμναση με εποπτεία. Το πρόγραμμα εξειδικεύεται στις προσωπικές ανάγκες και δυνατότητες του εκγυμναζόμενου και γι’αυτό γίνεται σε ατομική βάση ή δύο άτομα σαν ντουέτο.

Η ευρύτητα της αποδοχής στις μέρες μας, καλύπτει ακόμη και θεραπευτικές ιδιότητες, αφού χρησιμοποιείται κατά κόρον από ορθοπεδικούς και φυσιοθεραπευτές. Η μέθοδος Pilates προσφέρει μεγάλη ποικιλία ασκήσεων, απλών κατά βάση, που προσαρμόζονται σε κάθε άνθρωπο και κάθε ηλικία. Όταν οι ασκήσεις δουλεύονται με ακρίβεια οδηγούν στη σωστή «ευθυγράμμιση», και επίσης στον έλεγχο, ισορροπία, αρμονία... και την εξειδίκευση. Οι λίγες επαναλήψεις και οι συχνές εναλλαγές κάνουν το πρόγραμμα ευχάριστο, ανώδυνο και αναζωογονητικό... τα αποτελέσματα είναι εμφανή σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Ο εξασκούμενος αναπτύσσει πνευματικές και σωματικές λειτουργίες ταυτόχρονα, και με τη μέθοδο του ελέγχου ξεφεύγει από το να είναι ένας απλός «παρατηρητής» της κίνησης του σώματος και συμμετέχει. Ενεργοποιείται το μυαλό, ενώ η σωματική και πνευματική ενέργεια δε σπαταλιέται, αλλά «αποθηκεύεται»... Με το συντονισμό στη κίνηση αποκτάται ποιότητα, ευκαμψία και αποτέλεσμα στη φυσική έκφραση του κάθε εξασκούμενου.

Ανακύκλωση & οικολογική διαχείριση χαρτιού

Η κατανάλωση χαρτιού στα γραφεία αντιπροσωπεύει το 80% των απορριμμάτων και δυστυχώς οι προβλέψεις λένε πως η παγκόσμια κατανάλωση θα αυξηθεί κατά 40%. Μόνο στην Ελλάδα οι στατιστικές δείχνουν πως στη χώρα μας καταλήγουν 300 χιλιάδες τόνοι χαρτιού στα σκουπίδια, κάτι που στην ουσία αντιστοιχεί σε 900 στρέμματα δάσους, 100 εκατομμύρια κυβικά νερού, 1,5 – 2 δισεκατομμύρια kwh. Μόνο για κάθε τόνο λευκασμένου χαρτιού χρειάζεται να κοπούν 3 m² δάσους! Έχω εργαστεί σε γραφεία και μάλιστα σε θέσεις με αρκετή χαρτούρα και γνωρίζω ότι μπορούμε να κάνουμε το καλύτερο προωθώντας για ανακύκλωση χαρτί, αλλά κυρίως χρησιμοποιώντας ανακυκλωμένο χαρτί. Ήδη στην αγορά υπάρχουν ανακυκλωμένα χαρτιά «νέας γενιάς», καθώς τα παλαιότερα ανακυκλωμένα χαρτιά κατηγορήθηκαν για παραγωγή περισσότερης σκόνης από το λευκασμένο και ότι προκαλούσαν βλάβες σε εκτυπωτές και φωτοτυπικά μηχανήματα. Ακόμη υπολογίζεται ότι στο χώρο εργασίας, μία στις έξι εκτυπώσεις δεν χρησιμοποιείται ποτέ.

Τα δέντρα που κόβονται ετησίως για τις ανάγκες του πλανήτη για χαρτί ισοδυναμούν με περίπου 3 φορές την έκταση της Ελβετίας σύμφωνα με δημοσιεύεσεις του WWF International στο παρελθόν. Επίσης σύμφωνα με έρευνα της Lexmark-Ipsos πριν 10 χρόνια, οι εταιρείες δαπανούν πολλά εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο για άσκοπες εκτυπώσεις, που παραμένουν στον εκτυπωτή, λάθος τοποθέτηση της σελίδας... κι άλλα. Υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις με στατιστικές, που δείχνουν έναν σωστό οικολογικό τρόπο. Με την πολτοποίηση χρησιμοποιημένου χαρτιού και την αξιοποίηση του στην παραγωγή μειώνεται η κατανάλωση νερού κατά 60%, η κατανάλωση ενέργειας κατά 40%, η ρύπανση της ατμόσφαιρας περιορίζεται κατά 74%, η μόλυνση του νερού κατά 35%...

 

Με ένα τόνο χρησιμοποιούμενου χαρτιού μπορούμε να παράγουμε 900 κιλά νέων ανακυκλωμένων προϊόντων. Δε μένει παρά να μαζεύουμε τα χαρτιά όταν εργαζόμαστε και να βρούμε τον κατάλληλο φορέα ή οργάνωση για να συλλέγει και να μεταφέρει το υλικό σε χώρους ανακύκλωσης. Η ΜΚΟ Κλίμακα (www.klimaka.org.gr) είχε αναπτύξει ένα πρόγραμμα ανακύκλωσης του χαρτιού με στόχο την ενίσχυση κοινωνικά αποκλεισμένων ατόμων. Ένα μεγάλο καλάθι κοντά στο φωτοτυπικό και καλάθι άχρηστων χαρτιών δίπλα στο γραφείο μας θα μας βοηθήσει να συγκεντρώσουμε έναν εντυπωσιακό όγκο χαρτιού. Για παράδειγμα το 43% των γάλλων υπαλλήλων γραφείου εκτυπώνουν μέχρι και 50 σελίδες την ημέρα. Κάποιοι ήδη εφαρμόζουν χρόνια μεθόδους ανακύκλωσης χωρίζοντας σε κατηγορίες ανάλογα με το χαρτί, όπως αν είναι έγχρωμο ή άσπρο, φωτοτυπικού ή από εκτύπωση με μελάνι... κ.α.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να έχουμε καλύτερη οικονομία χαρτιού

Eco tips

-Επιλέγουμε ανακυκλωμένο χαρτί ή χαρτί φιλικό προς το περιβάλλον (π.χ. με σήμανση FSC: πιστοποίηση ελεγχόμενης καλλιέργειας δέντρων)

-Όταν υπάρχει η δυνατότητα προτιμάμε την εκτύπωση ή τη φωτοτύπιση διπλής όψης

-Επιλέγουμε λεπτό χαρτί εκτύπωσης π.χ. 80 γραμ.

-Προσπαθούμε για εκτύπωση δύο ή και περισσότερων σελίδων σε μια

-Αποφεύγουμε όσο μπορούμε την έγχρωμη εκτύπωση, ιδιαίτερα όταν κάνουμε τη δουλειά μας με ασπρόμαυρη

-Χρησιμοποιούμε όπου μπορούμε περισσότερο το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

-Επαναχρησιμοποιούμε για πρόχειρο π.χ. σελίδες τυπωμένες από τη μία όψη, γραμμένες στο χέρι, λάθος εκτυπώσεις, παλαιά χαρτιά αρχείου, από εσωτερική αλληλογραφία...

-Στα τεστ εκτύπωσης ... χρησιμοποιούμε πρόχειρο χαρτί για να ξαναδιαβάσουμε και να επαληθεύσουμε τη σελιδοποίηση των αρχείων

-Ενεργοποιούμε το κουμπί eco του φωτοτυπικού

-Εκτυπώνουμε από τον υπολογιστή μόνο όταν έχουμε κάνει όλες τις διορθώσεις και είμαστε σίγουροι ότι δεν κάνουμε άσκοπες εκτυπώσεις

-Στις ομαδικές αποστολές ενημερώνουμε τις λίστες και διαγράφουμε από το αρχείο όσες έχουν επιστρέψει ...

-Όταν θέλουμε να ενημερώσουμε μια ομάδα ατόμων σε έναν χώρο, εκτυπώνουμε μόνο μια φορά και μετά φτιάχνουμε τη λίστα με τα ονόματα αυτών, που αφορά και θα το διαβάσουν

-Προωθούμε τον οικολογικό τρόπο σκέψης μας... με διάφορους τρόπους π.χ. στα e-mails μας αυτοματοποιούμε τη φράση : «Δεν τυπώνω αυτό το e-mail, γιατί σέβομαι το περιβάλλον»

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΖΩΗΣ ΚΑΠΟΙΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

Χάρτινο μαντηλάκι= 3 μήνες

Εφημερίδα = 3 έως 12 μήνες

Τσιγάρο με φίλτρο= 1 έως 2 χρόνια

Καπνός & χαρτί – τσιγάρο = 3 έως 4 μήνες

Σπίρτο = 6 μήνες

Χαρτί καραμέλας = 5 χρόνια

Τσίχλα = 5 χρόνια

Τηλεκάρτα = 1.000 χρόνια

Γυαλί = 5.000 χρόνια

ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΟΝΤΑΙ: εφημερίδες, περιοδικά, διαφημιστικά φυλλάδια, κουτιά τσιγάρων, φάκελλοι αλληλογραφίας, χαρτοκιβώτια, βιβλία, χαρτιά λογαριασμών...

ΔΕΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΟΝΤΑΙ: χάρτινες συσκευασίες με επίστρωση αλουμινίου ή πλαστικοποιημένες π.χ. συσκευασίες σάλτσας, χυμών, γάλακτος..., οι φωτογραφίες, τα καρμπόν, χρησιμοποιημένες χαρτοπετσέτες και χαρτομάντηλα, τα ρυζόχαρτα, τα λερωμένα χαρτιά...

Αγαπημένες συνταγές απ’ όλο τον κόσμο

Μεξικό: ψητό χοιρινό μαριναρισμένο σε τσίλι (6-8 πιάτα)

Υλικά

3 κουταλιές τριμμένες πιπεριές τσίλι πασίλα (ξηραμένες, όχι σπόρια)

1 κουταλάκι χοντρό θαλασσινό αλάτι

½ κουταλάκι του γλυκού κύμινο τριμμένο

2 κουταλιές φυτικό σπορέλαιο

1 κουταλιά φρέσκο χυμό κίτρου

3 σκελίδες σκόρδο πολύ ψιλοκομμένες

900 γρ. χοιρινό ψαρονέφρι ή χοντρές χοιρινές μπριζόλες (χωρίς κόκαλα, καθαρισμένες από λίπος)

Ψιλοκομμένο μαρούλι (προαιρετικό)

Ραπανάκια για γαρνίρισμα

Εκτέλεση

Ανακατέψτε τις πιπεριές τσίλι, το αλάτι και το κύμινο σε μια μικρή λεκάνη και προσθέστε το χυμό κίτρου και λάδι, τα οποία ανακατεύετε ώστε να φτιάξετε μια λεία κρέμα. Προσθέστε το σκόρδο. Κόψτε το χοιρινό κατά μήκος με το μαχαίρι να μπαίνει στα 2/3 του πλάτους του κρέατος, ώστε το κρέας να ανοίξει στα δύο χωρίς όμως να χωρίσουν τα κομμάτια (σχήμα πεταλούδας). Ανοίξτε τα δύο φύλλα του κρέατος και κόψτε το ψαρονέφρι κατά πλάτος σε 8 ίσα κομμάτια. Χτυπήστε το κρέας με την επίπεδη πλευρά του μπάτη (ξύλινο σφυράκι για κρέας) χρησιμοποιήστε πρακτικά κομμάτια πλαστικού περιτυλίγματος και χτυπήστε από πάνω.. Απλώστε το μείγμα με τις πιπεριές τσίλι και στις δύο πλευρές του χοιρινού και καλύψτε ομοιόμορφα. Τοποθετήστε το κρέας σε ρηχό πυρέξ και αφήστε το να μαριναριστεί καλυμμένο στο ψυγείο για 2 με 3 ώρες. Ετοιμάστε τα κάρβουνα για τη ψησταριά ή ανάψτε το φούρνο. Ψήστε το χοιρινό είτε στα κάρβουνα για 8-10 λεπτά ή στο φούρνο για 6-7 λεπτά γυρίζοντάς του πλευρά μόνο μια φορά. Σερβίρετε σε πιάτο στρωμένο με μαρούλι και γαρνίρετε.

Ιταλία: Βενετσιάνικα καναπέ (περίπου 24 καναπέ)

Υλικά

12 φέτες σφιχτό λευκό ψωμί

5 κουταλιές βούτυρο ή μαργαρίνη

2 κουταλιές αλεύρι για όλες τις χρήσεις

½ φλυτζάνι γάλα

90 γραμ. μανιτάρια ψιλοκομμένα (περίπου 9 μεσαία μανιτάρια)

6 κουταλιές τριμμένο τυρί παρμεζάνα

2 κουταλάκια του γλυκού πουρέ από αντζούγιες

¼ κουταλάκι γλυκού αλάτι

¹/₈ κουταλάκι μαύρο πιπέρι

Πράσινες ώριμες ελιές κομμένες σε φέτες

Πράσινες και κόκκινες πιπεριές κομμένες σε λωρίδες

Αντζούγιες τυλιγμένες σε ρολό για το γαρνίρισμα

Εκτέλεση

Ζεσταίνετε το φούρνο στους 180 ⁰C. Κόβετε τις φέτες του ψωμιού σε κύκλους χρησιμοποιώντας έναν στρογγυλό κόφτη (τροχό) περίπου 5 εκατοστά. Σε μια μικρή κατσαρόλα λειώνετε 3 κουταλιές βούτυρο και με ένα πινέλο αλείφετε το ψωμί και από τις δύο πλευρές ελαφρά. Τοποθετήστε το ψωμί σε αβουτύρωτο φύλλο (ταψί για μπισκότα) και ψήστε την κάθε πλευρά του για 5-6 λεπτά... μέχρι να ροδίσουν. Βάλτε τα στρογγυλά κομματάκια ψωμιού σε σχάρα και αφήστε τα να κρυώσουν εντελώς. Ανεβάστε τη θερμοκρασία του φούρνου στους 220 ⁰ C. Παράλληλα στην ίδια μικρή κατσαρόλα λειώνετε το υπόλοιπο βούτυρο. Προσθέστε το αλεύρι και μαγειρέψτε το ανακατεύοντας μέχρι να βγάλει φουσκάλες. Προσθέστε το γάλα και μαγειρέψτε ανακατεύοντας για ένα λεπτό ή μέχρις ότου να πήξει η σάλτσα και να βγάλει φουσκάλες (η σάλτσα πρέπει να είναι πολύ πηχτή). Βάλτε τα μανιτάρια σε μεγάλη λεκάνη και ρίξτε τους τη σάλτσα, 3 κουταλιές παρμεζάνα, τον πουρέ από αντζούγιες, το αλάτι και το πιπέρι. Ανακατέψτε την καλά μέχρι να γίνει μια ομοιόμορφη μάζα. Αλείψτε ένα κουταλάκι από το μείγμα με τα μανιτάρια πάνω σε κάθε ψωμάκι και στη συνέχεια βάλτε τις φέτες στο ταψί. Ραντίστε τα καναπέ με την υπόλοιπη παρμεζάνα έτσι ώστε να πέσει στο καθένα τους ίση ποσότητα. Γαρνίρετε προαιρετικά. Ψήστε τα καναπέ στο φούρνο για 5-7 λεπτά μέχρι να πάρουν χρώμα... Σερβίρονται ζεστά.

Κίνα: Μοσχάρι με Κάσιους (4 πιάτα)

Υλικά

1 κομμάτι φρέσκια πιπερόριζα (περίπου 2,5 εκ.)

450 γραμ. μοσχάρι κόντρα φιλέτο

4 κουταλιές σπορέλαιο

4 κουταλάκια άνθος αραβοσίτου

½ φλυτζάνι νερό

4 κουταλάκια σάλτσα σόγιας

1 κουταλάκι σουσαμόλαδο

1 κουταλάκι σάλτσα από στρείδια

1 κουταλάκι Κινέζικη σάλτσα τσίλι

8 ολόκληρα φρέσκα κρεμμυδάκια κομμένα σε κομμάτια 2,5 εκατ.

2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο

2/3 του φλυτζανιού ανάλατα ψημένα φουντούκια κάσιου

Φρέσκο καρότο κομμένο σε φέτες και φύλλα θυμαριού για γαρνίρισμα

Εκτέλεση

Καθαρίστε και ψιλοκόψτε την πιπερόριζα. Βγάλτε και πετάξτε το λίπος από το κρέας και κόψτε το κατά μήκος των ινών του σε λεπτές φέτες (περίπου 5 εκατ. καθεμιά). Σε ένα γουόκ σε δυνατή φωτιά ζεσταίνετε μια κουταλιά σπορέλαιο και προσθέτετε το μισό κρέας και το τσιγαρίζετε μέχρι να πάρει χρώμα (περίπου 3-5 λεπτά). Βγάλτε το από το τηγάνι και επαναλάβετε με άλλη μια κουταλιά σπορέλαιο και το υπόλοιπο κρέας. Σε μια μικρή λεκάνη βάλτε το άνθος αραβοσίτου, τη σάλτσα σόγιας, το σουσαμόλαδο, τη σάλτσα από μύδια και τη σάλτσα τσίλι και ανακατέψτε το καλά. Ζεσταίνετε τις υπόλοιπες δύο κουταλιές σπορέλαιο σε μεγάλο τηγάνι σε δυνατή φωτιά. Προσθέστε την πιπερόριζα, το κρεμμύδι, το σκόρδο και τα φουντούκια κάσιου. Τσιγαρίζετε για 1 λεπτό. Ανακατέψτε το μίγμα με το άνθος αραβοσίτου και βάλτε το στο τηγάνι με το κρέας. Αφήστε το να μαγειρευτεί ανακατεύοντας το που και που μέχρι να βράσει και να πήξει η σάλτσα. Γαρνίρετε προαιρετικά.

Αυστραλία: Κοτοσαλάτα με Ανανά (4 πιάτα)

Υλικά

1 παπάγια

2 ολόκληρα κομμάτια στήθος κοτόπουλου χωρίς τη πέτσα και τα κόκαλα

1 μεγάλο κομμάτι σελινόρριζα

2 κονσέρβες (225 γραμ.) κομμάτια ανανά

½ φλυτζάνι φουντούκια μακαντάμια ή φυστίκια

1 φλυτζάνι μαγιονέζα

2 κουταλάκια σκόνη κάρυ

Πράσινα σαλατικά, πρασόσκοινα (τσάιβς) και κουμ κουάτ κομμένα σε φέτες για γαρνίρισμα

Εκτέλεση

Κόψτε την παπάγια κατά μήκος στη μέση πάνω σε τάβλα κουζίνας. Βγάλτε τα σπόρια από το εσωτερικό της και πετάξτε τα. Καθαρίστε τη με ένα κοφτερό μαχαίρι ή με αποφλοιωτή λαχανικών. Κόψτε σε κύβους τόση παπάγια όση χρειάζεται για να γεμίσετε 1 φλυτζάνι. Φυλάξτε την υπόλοιπη παπάγια στο ψυγείο. Η κομμένη παπάγια γενικώς πρέπει να χρησιμοποιηθεί μέσα σε χρονικό διάστημα 2 ημερών. Βάλτε το κοτόπουλο πάνω στη τάβλα κουζίνας και κόψτε το σε κύβους. Αφήστε το στην άκρη για να ετοιμάσετε τη σελινόρριζα, κόψτε την άκρη της με τη ρίζα και τα φυλλαράκια από το επάνω μέρος της. Κόψτε τη σελινόρριζα σε διαγώνιες φέτες πάνω στην τάβλα κουζίνας. Σε μια μεγάλη λεκάνη βάλτε την παπάγια, το κοτόπουλο, τη σελινόρριζα, τον κομμένο ανανά και τα φουντούκια μακαντάμια... ανακατέψτε τα. Σε μικρή λεκάνη ανακατέψτε τη μαγιονέζα και τη σκόνη κάρρυ. Προσθέστε το μείγμα της μαγιονέζας στο μείγμα κοτόπουλου και ανακατέψτε τα καλά. Βάλτε τη λεκάνη με τη σαλάτα για μια 1 ώρα τουλάχιστον στο ψυγείο, καλύτερα σκεπασμένη. Σερβίρετε τη σαλάτα σε πιατέλα στρωμένη με φύλλα από διάφορα πράσινα σαλατικά.

Εξωτική σούπα μανιταριών (6 πιάτα)

Υλικά

1 μικρό κρεμμύδι

6 κουταλιές βούτυρο ή μαργαρίνη

4 φλυτζάνια νερό

3 κουταλάκια ζωμός κότας σε σκόνη

240 γραμ. φρέσκα εξωτικά μανιτάρια, όπως σέπες, σιτάκε (είδος της Άπω Ανατολής), όιστερ, πορτομπέλλο, κρίμινι, μορέλ ή σαντερέλ ή 240 γραμ. μπάτον μανιτάρια

1 κουταλάκι χυμό λεμονιού

4 κουταλιές αλεύρι

¼ κουταλάκι άσπρο πιπέρι

1 φλυτζάνι χαφ-εντ-χαφ (αμερικάνικο σκεύασμα, που αποτελείται από μισή κρέμα και μισό γάλα) ή ολόπαχη κρέμα

Ροζ όιστερ μανιτάρια και μικρά φύλλα από σπανάκι για γαρνίρισμα

Εκτέλεση

Ξεφλουδίστε το κρεμμύδι και κόψτε το στη μέση με κοφτερό μαχαίρι κουζίνας μέσα από τη ρίζα. Κόψτε το σε λεπτές φέτες κάθετα. Ζεσταίνετε σε μια κατσαρόλα μεγέθους περίπου 2 λίτρων τις δύο κουταλιές βούτυρο... πάνω σε μέτρια προς δυνατή φωτιά μέχρι το βούτυρο να λιώσει και να αρχίσει να αφρίζει. Σωτάρετε το κρεμμύδι στο καυτό βούτυρο μέχρι να μαραθεί. Προσθέστε 3 ½ φλυτζάνια νερό και ζωμό και σκεπάστε τα. Βράστε το μείγμα σε δυνατή φωτιά και μειώστε τη φωτιά σε μέτρια – χαμηλή. Για να ετοιμάσετε τα μανιτάρια κόψτε ένα λεπτό τμήμα από τη βάση κάθε μανιταριού με κοφτερό μαχαίρι και πετάξτε το. Καθαρίστε τα κεφαλάκια των μανιταριών σκουπίζοντας τα με μουσκεμένο χαρτί κουζίνας. Αν χρησιμοποιείτε μανιτάρια τύπου σιτάκε, σαντερέλ ή μορέλ, κόψτε σε φέτες και τα κοτσάνια και τα κεφαλάκια. Προσθέστε το ζωμό και κόψτε και άλλα είδη μανιταριών και προσθέστε τα. Κρατήστε τα κεφαλάκια χωριστά. Σιγοβράστε το μείγμα του ζωμού για 10 λεπτά. Κόψτε τα κεφαλάκια μανιταριών σε φέτες. Ζεσταίνετε σε μεσαίο τηγάνι 2 κουταλιές βούτυρο πάνω σε μέτρια προς δυνατή φωτιά μέχρι να λιώσει και να αρχίσει να αφρίζει. Στο καυτό βούτυρο ανακατέψτε και μαγειρέψτε τα μανιτάρια μέχρι να μαραθούν. Έπειτα βάλτε τα στο ζωμό με πηρούνι. Στο ίδιο τηγάνι λειώστε τις υπόλοιπες 2 κουταλιές βουτύρου και ανακατέψτε καλά το αλεύρι και το πιπέρι και μετά το υπόλοιπο ½ φλυτζάνι νερού. Τα βάζετε στο ζωμό και τα χτυπάτε με συρματάκι. Μαγειρέψτε τα μέχρι να πήξει το μείγμα ανακατεύοντας συνεχώς. Προσθέστε τη κρέμα...χαφ-εντ-χαφ. Βάλτε τη σούπα σε μπολ και αν θέλετε γαρνίρετε.

Ελλάδα: Ψητό μπούτι αρνιού (6-8 πιάτα)

Υλικά

3 κουταλιές μουστάρδα με χοντρούς κόκκους

2 σκελίδες σκόρδο πολύ ψιλοκομμένο

1 ½ κουταλάκι λειωμένα φύλλα δεντρολίβανου

½ κουταλάκι φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι

1 αρνίσιο μπούτι (περίπου 1.800 γραμ.) καλά καθαρισμένο από λίπος, ξεκοκαλισμένο τυλιγμένο και δεμένο

Ζελέ δυόσμου προαιρετικό

Εκτέλεση

Κάψτε το φούρνο στους 200 ⁰C. Ανακατέψτε τη μουστάρδα, το σκόρδο, το δεντρολόβανο και το πιπέρι και τρίψτε το μείγμα στην επιφάνεια του κρέατος. Καλύψτε το κρέας και αφήστε το στο ψυγείο για διάστημα μιας ημέρας πριν ψηθεί. Βάλτε το αρνί πάνω σε μια σχάρα κρέατος μέσα σε ρηχό ταψάκι για ψητά. Βάλτε το θερμόμετρο για ψητά στο σημείο του αρνιού με το περισσότερο ψαχνό. Ψήστε το κρέας για 15 λεπτά. Χαμηλώστε τη θερμοκρασία φούρνου στους 160 0C και ψήστε το κρέας για περίπου 1 ώρα και 1 τέταρτο... μέχρι να δείξει το θερμόμετρο 70 βαθμούς για ένα μέτρια ψημένο κρέας. Όταν το θερμόμετρο δείξει τη θερμοκρασία που θέλετε, βγάλτε το κρέας από το φούρνο και βάλτε το σε τάβλα κουζίνας. Τυλίξτε το μέσα σε αλουμινόχαρτο και αφήστε το να ψηθεί σε χλιαρό μέρος για 10 λεπτά. Η εσωτερική θερμοκρασία του ψητού θα συνεχίσει να ανεβαίνει. Κόψτε το σχοινί με ψαλίδι και πετάξτε το. Κόβετε το ψητό σε λεπτές φέτες και σερβίρετε συνοδεύοντας το με σάλτσα ή σάλτσα δυόσμου.

Σοκ από τον ξαφνικό χαμό της Αλεξίας Αλεξιάδου

Ο ξαφνικός θάνατος της Αλεξίας Αλεξιάδου ήταν ένα σοκ για όλους μας. Ήταν μια πολύ δραστήρια, γεμάτη ζωντάνια και δημιουργία γυναίκα, που ‘χα την τύχη να γνωρίσω από κοντά και να συνεργαστώ. Σχεδόν όλοι μας είχαμε αγοράσει ή ξεφυλλίσει το περιοδικό της Real Food και είχαμε μαγειρέψει συνταγές από τα προσεγμένα και υπέροχα βιβλία μαγειρικής της.

Συλλυπητήρια στους δικούς της ανθρώπους και οικογένεια!

Ένα αλλιώτικο «τσάι στη Σαχάρα»

Θαυμάζω τη μαγεία της Σαχάρας... τη μαγεία, που ασκεί στους ταξιδιώτες, που θέλουν να την διασχίσουν και να την δουν. Έχω μια υπέροχη φωτογραφία από την επίσκεψη μου στη Τυνησία πριν χρόνια, ενώ ένα κομμάτι της έχω δει και στην Αίγυπτο. Η επίσκεψη του φίλου γεωπόνου Νίκου Θυμάκη στην Αίγυπτο και οι φωτογραφίες, που ποστάρισε από το Νείλο, με έκαναν να θέλω να γράψω για τα ουέντ. Στην Αττική έχουμε αρκετούς χειμάρρους, που δυστυχώς δεν έγινε σωστή διαχείριση τους και έχουμε τα φαινόμενα όπως η πλημμύρες στα δυτικά προάστια σχεδόν κάθε χειμώνα. Ουέντ είναι η αραβική ονομασία χείμαρρων, οι οποίοι είναι ξεροί το περισσότερο χρονικό διάστημα και γεμίζουν νερά μόνο ύστερα από καταρρακτώδεις βροχές. Τέτοιοι χείμαρροι συναντάμε σε ερημικές περιοχές και στις περισσότερες περιπτώσεις έχουν την αρχή τους ή σε απομακρυσμένα όρη ή μέσα στην έρημο... συνήθως τροφοδοτούνται από τα βουνά καθώς λιώνουν τα χιόνια. Η λέξη «ουέντ» δεν χρησιμοποιείται μόνο για χείμαρρους της Σαχάρας, αλλά και στις αραβικές χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας. Μάλιστα θα ακούσετε να λέγονται και ουάντι.

Ο πλανήτης μας είναι υπέροχος και προσπαθώντας να τον εξερευνήσουμε και να τον κατανοήσουμε ανακαλύπτουμε συνεχώς νέα πράγματα. Πολλά έχουν γραφτεί και για τη γεωλογική καταγωγή των ουέντ. Αξίζει να αναφέρουμε ότι το 1982 μια ομάδα Αμερικανών επιστημόνων σε συνεργασία με Αιγύπτιους, ανήγγειλαν ότι είχαν οριστικά στοιχεία ότι πριν πάρα πολλά χρόνια μια περιοχή στη νότια Αίγυπτο και στο βόρειο Σουδάν, όπου βρίσκονται ουέντ, υπήρχε ένα δίκτυο ποταμών. Τεκμηρίωσαν αυτή τη θεωρία με ειδικές εικόνες ραντάρ, που πάρθηκαν από το διαστημικό λεωφορείο Κολούμπια. Υπήρξαν τότε δημοσιεύματα στο Science και η ανακάλυψη θεωρήθηκε μια μεγάλη επιτυχία για τη πτήση του Κολούμπια (Νοέμβριος 1981). Αν και αυτή η αποστολή εξ’ανάγκης μείωσε τις ώρες της από 124 σε μόνο 54, εξαιτίας μιας βλάβης στην αποθήκη καυσίμων, ευτυχώς πριν τελειώσει η πτήση, οι αστροναύτες κατάφεραν να ολοκληρώσουν το σχετικό πείραμα με τον εξοπλισμό ραντάρ. Πραγματοποίησαν μια ανίχνευση με τα ραντάρ και φωτογράφισαν μια περιοχή της Σαχάρας μήκους 50 χιλιομέτρων.

Τα κύματα του ραντάρ συνήθως διεισδύουν μόνο μερικά εκατοστά σε βάθος στη γη, αφού οι ακτίνες τους διασκορπίζονται από την υγρασία στην επιφάνεια της. Όμως η Σαχάρα είναι κατάξερη και τα κύματα του ραντάρ μπόρεσαν να διεισδύσουν μέχρι 5 μέτρα βάθος. Τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα μετά από επεξεργασία με τεχνικές κομπιούτερ άμβλυναν την εικόνα και οι φωτογραφίες του υπέδαφους της Σαχάρας έμοιαζαν με ακτινογραφίες. Οι επιστήμονες του γεωλογικού Ινστιτούτου του Πανεπιστημίου της Αριζόνας, του Τζετ Προπάλσιον Λαμπρετόρυ της Πασαντένας σε συνεργασία με το Αιγυπτιακό Γεωλογικό Ινστιτούτο μελέτησαν τις φωτογραφίες, που έδειξαν μια τοπογραφία που θα μπορούσε μόνο να έχει θαφτεί. Δεν υπήρχε ίχνος της στην επιφάνεια. Έτσι τα ραντάρ χρησιμοποιήθηκαν σαν μια μηχανή χρόνου και οι εικόνες αποκάλυψαν αυλάκια, μεγάλες υπόγειες περιοχές με νερό... αυτό που πριν από χιλιετηρίδες θα ήταν μεγάλες κοιλάδες ποταμού, μερικές τόσο μεγάλες όσο αυτές του Νείλου.

Οι Αιγύπτιοι κάνουν μεγάλες προσπάθειες για προστασία του περιβάλλοντος... προστατεύοντας το βάτραχο του Νείλου, τους κροκόδειλους, την περίφημη αιγυπτιακή γαζέλα... κι άλλα είδη. Παρόλου που μερικοί ειδικοί πιστεύουν ότι τα παλαιά και τα σύγχρονα συστήματα νερού πρέπει κάποτε να ήταν συνδεδεμένα, δεν υπάρχουν στοιχεία που να το αποδεικνύουν. Πολύ πιθανόν όλοι οι ποταμοί να συναντιότουσαν σε μια μεγάλη εσωτερική λεκάνη, τόσο μεγάλη όσο είναι περίπου η Κασπία Θάλασσα. Η ροπή των παλαιών ποταμών είναι προς το νότο και τη δύση, ακριβώς αντίθετα από τη κατεύθυνση των σημερινών ποταμών. Η ανακάλυψη αυτή επιβεβαιώνει ότι η περιοχή αυτή της Σαχάρας ήταν κάποτε αρκετά υγρή ώστε να έχει φυτά, ζώα και ανθρώπους, κάτι που υποπτευόταν οι επιστήμονες εδώ και πολύ καιρό. Η Σαχάρα ξεράθηκε αρχικά πριν από δυο εκατομμύρια χρόνια, όταν η Γη μπήκε στην εποχή των παγετώνων, αλλά υπήρξαν σύντομες περίοδοι βροχής... πριν από 200.000, 60.000 και 10.000 χρόνια. Ευρήματα στη νότια και κεντρική Αίγυπτο, όπως αντικείμενα επεξεργασμένα από ανθρώπους, αποδεικνύουν ότι η περιοχή είχε κατοικηθεί.

Ψάχνοντας για ίχνη προηγούμενων κάτοικων, η αμερικανο-αιγυπτιακή ομάδα, στις αρχές του ’80, έσκαψε σε τοποθεσίες κατά μήκος των οχθών των «κρυμμένων» ποταμών, που φαίνονταν στους νέους χάρτες, που καταρτίστηκαν από τα ραντάρ. Έτσι βρέθηκαν κάποια εργαλεία κι άλλα αντικείμενα κατασκευασμένα από ανθρώπους, που από ό,τι υποθέτουν πρέπει να είχαν χρησιμοποιηθεί πολύ παλιά, περίπου πριν από 200.000 χρόνια, από τον homo erectus πρόγονο του σύγχρονου ανθρώπου. Μάλιστα η ομάδα βρήκε τη περιοχή τόσο ξερή, που τα χάρτινα κιβώτια, τα χαρτιά από τσιγάρα και όλα τα ίχνη που είχε αφήσει ο βρετανικός στρατός κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο είχαν διατηρηθεί σε άψογη κατάσταση. Οι γεωλόγοι πιστεύουν ότι οι φωτογραφίες του ραντάρ θα είναι πολύτιμες για την ανακάλυψη σύγχρονων υπόγειων ρευμάτων, που κυλούν κοντά στην επιφάνεια σε άνυδρες περιοχές. Ενώ για τους αρχαιολόγους ότι η τεχνική αυτή πιθανόν να βοηθήσει στο να καθορίσουν τις τοποθεσίες αρχαίων οικισμών, κοντά σε παλιά ποτάμια και λίμνες.