Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2014

Βόλτα στην ελβετική Ριβιέρα της λίμνης Λεμάν


Είχα καιρό να σας γράψω ένα ταξιδιωτικό θέμα και καθώς χειμωνιάζει όλο και περισσότερο, η μεγαλύτερη αλπική λίμνη, η Λεμάν (Lac Leman) φαντάζει ένας εξαίσιος προορισμός. Εκεί στη δυτική Ελβετία και στα σύνορα με την Γαλλία ξεχωρίζουν τα διαυγή με ωραίο μπλε χρώμα νερά της με τα σημαντικά ευρωπαϊκά θέρετρα στις όχθες της.
 
Ο παράλληλος δρόμος συνδέει περιμετρικά τα κοσμοπολίτικα κέντρα, τη Γενεύη, Μπελβύ, Βερσουά, Νυόν, Μορζ, Λωζάνη, το ελβετικό τουριστικό κέντρο Μοντρέ και τη Βεβέ, επίσης πολυσύχναστο κέντρο της ελβετικής Ριβιέρας... Από την άλλη πλευρά της υπάρχουν οι πόλεις Τονόν- λε Μπαιν και η Εβιάν – λε – Μπαιν (Γαλλία)... 
 
 Η Γενεύη είναι μια σύγχρονη περιποιημένη πόλη, που χάρη στη λίμνη έχει ήπιο κλίμα παρότι βρίσκεται τόσο κοντά στις Άλπεις. Η λεκάνη, όπου σχηματίστηκε η Λεμάν (από το λατινικό Lacus Lemannus) δημιουργήθηκε από τον παγετώνα Ροδανό... όπου μετέπειτα με την υποχώρηση των πάγων, ο ποταμός Ροδανός αποτέλεσε τον κυριότερο τροφοδότη και απαγωγό των υδάτων της λίμνης.

Το μέγιστο μήκος της λίμνης της Γενεύης από το ανατολικό στο δυτικό άκρο της είναι 74 χιλιόμετρα και το μέγιστο πλάτος της 14 χιλιόμετρα. Οι διάφορες τοποθεσίες στις όχθες της είναι αξιοσημείωτες για την ομορφιά τους και αποτελούν σημαντικά κέντρα όχι μόνο χειμερινής, αλλά και θερινής διαμονής. Γεωλογικά η λίμνη της Γενεύης χωρίζεται από δύο ανάγλυφες λεκάνες, τη Μεγάλη Λίμνη με το μεγαλύτερο βάθος (309 μ.) και τη Μικρή Λίμνη στα δυτικά. Μόλις τα 217 τ.χλμ. της λίμνης ανήκουν στην Γαλλία από το σύνολο των 582 τ.χλμ. της έκτασης της. 
 
 Ο διάσημος λιμνολόγος Φορέλ έκανε μελέτες στα νερά της Λεμάν για περίπου 40 χρόνια. Ανάμεσα στα συμπεράσματα των παρατηρήσεων του και οι περιοδικές κινήσεις τους, καθώς τα νερά της λίμνης ανυψώνονται και χαμηλώνουν μερικά εκατοστά, ρυθμικά, ανά 15 – 30 λεπτά και οι ντόπιοι ονομάζουν αυτές τις κινήσεις seiches.

Ο τουρισμός είναι αναπτυγμένος τόσο για τις φυσικές ομορφιές της περιοχής, όσο και για τα πολλά ιστορικά μνημεία. Η Γενεύη αποτελεί συχνά έδρα διεθνών συνεδρίων και διασκέψεων (έδρα του ευρωπαϊκού τμήματος του ΟΗΕ, του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού ...κ.λπ.) και έχει αποκομίσει μεγάλα οικονομικά οφέλη, αλλά και πνευματικά και καλλιτεχνικά οφέλη ως έδρα μεγάλων διεθνών εμπορικών και βιομηχανικών εταιρειών.
 
Επίσης η Γενεύη υπήρξε κέντρο διεθνών συναντήσεων και αποφάσεων για τον αφοπλισμό, το περιβάλλον, τη Μέση Ανατολή, το Κυπριακό, τον πόλεμο στον Περσικό Κόλπο, στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις... κ.ο.κ. Εδώ υπογράφτηκαν οι Συμβάσεις, Συμφωνίες, Διακηρύξεις Γενεύης, Διασκέψεις, Συνθήκες... όπως π.χ. τον Μάρτιο 1961 για την απαγόρευση των πυρηνικών δοκιμών, τον Οκτώβριο 1963 για τους πόρους της Γης, τον Ιούνιο 1964 για τον αφοπλισμό... και πολλές άλλες σημαντικές αποφάσεις.

Στις όχθες της λίμνης και σε όλη τη γύρω ζώνη, η θερμοκρασία είναι ήπια και αρκετά ομοιόμορφη. Στα βόρεια της λίμνης της Γενεύης σε πανοραμική τοποθεσία βρίσκεται η Λωζάννη ή Λοζάνη (Lausanne), πρωτεύουσα του καντονιού Βω. Πίσω από τη Λωζάννη υψώνεται το όρος Ιούρα, απ’ όπου κατέρχονται δύο μικροί ποταμοί, ο Φλον και ο Λουβ, που διαιρούν τη πόλη στις συνοικίες Σιτέ, Μπούργκ, Σαιν Λωράν και τη Ουσύ, που είναι το λιμάνι.
 
Εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης αποτελεί σπουδαίος οδικός, σιδηροδρομικός κόμβος, που συνδέει τη Γενεύη, το Παρίσι, το Μιλάνο, τη Βέρνη... αλλά και εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο με ζωηρή κίνηση (εργοστάσια σοκολάτας, ζυθοποιίας, καπνού, μηχανημάτων..). Η Λωζάννη αποτελεί από τα πιο φημισμένα κέντρα παραθερισμού της λίμνης Λεμάν και μεγάλο πολιτιστικό κέντρο.
 
 

Τρίτη 11 Νοεμβρίου 2014

Candidiasis μια σύγχρονη ασθένεια


Είχα κάποτε δακτυλογραφήσει κάποιες μελέτες για την Candida, αλλά δεν είχα πολλές γνώσεις για το μυκητισιακό σύνδρομο Candidiasis. Εκείνο όμως που τράβηξε τη προσοχή μου και ήθελα να αρθρογραφήσω για αυτόν το ζυμομύκητα ήταν ότι τα αντισώματα, που παράγει ο οργανισμός μας για την Candida, εκδηλώνουν διασταυρομένη αντιδραστικότητα με μερικά κύτταρα ωοθήκης και θυρεοειδούς, δηλαδή τους επιτίθενται καταστρέφοντάς τα. Προκαλούν έτσι διαταραχή της λειτουργίας αυτών των ενδοκρινών αδένων και όλου του ορμονικού συστήματος με πληθώρα συμπτωμάτων. Ο ζυμομύκητας Candida ζει κυρίως στο παχύ έντερο όλων μας σε αρμονία με μας και άλλα το λιγότερο 300 είδη μικροβίων της φυσιολογικής μας χλωρίδας... εκεί που παράγονται μερικά βασικά αμινοξέα, Βιταμίνες Κ, μερικές Βιταμίνες Β και προστατευτικό για το βλεννογόνο Προπιονικό και Βουτυρικό οξύ. Με τη διατάραξη της χλωρίδας παράγονται μεγάλες ποσότητες τοξικών ουσιών και αυτή τη διατάραξη είναι που εκμεταλλεύεται η Candida και πολλαπλασιάζεται κι αλλάζει μορφή από μη επιθετική σε επιθετική (Mycelial form), παράγοντας περισσότερα από 70 είδη τοξινών. Εκεί είναι που παρεμβαίνουν τα αντισώματα και καταστρέφουν π.χ. κύτταρα ωοθήκης και θυρεοειδούς.

Πρώτη φορά έγινε η επιστημονική περιγραφή της ασθένειας στα μέσα του 1970 από την Orion Truss και μετά από τον William Crook. Ενώ η ασθένεια είναι τόσο πλούσια συμπτωματολογία διαγνώσκεται τόσο σπάνια και πολλοί δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξη της. Πολλοί γιατροί κυρίως, Άγγλοι, Γάλλοι, Αμερικάνοι και Γερμανοί, που ασχολούνται με το θέμα, εκτιμούν ότι το 10% των ασθενών, που περνούν από ιατρεία έχουν Candida. Σε κάθε άνθρωπο έχει άλλη ένταση, μορφή και εξέλιξη... και εξαρτάται από το ποσό των εσωτερικών και εξωτερικών τοξινών. Οτιδήποτε εισέλθει στον οργανισμό, το αναγνωρίζει και το εξουδετερώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, όταν όμως φορτωθεί πάνω από ότι αντέχει, τότε εκδηλώνεται η Candidiasis.

Στη διάρκεια της μάχης ανάμεσα στα αντισώματα και τον εισβολέα (π.χ. μικρόβια, μύκητες, πρωτόζωα, φάρμακα, συντηρητικά, καυσαέριο, βαριά μέταλλα, χημικές αναθυμιάσεις...) παράγονται ελεύθερες ρίζες, που τα ηλεκτρόνια τους δεσμεύονται με τις πρωτεϊνες διαφόρων κυτταρικών μεμβρανών καταστρέφοντας τα κύτταρα... όπως είναι φυσικό σε μεγάλες ποσότητες οι ελεύθερες ρίζες μπορούν να προκαλέσουν καταστροφές στα κύτταρα μας. Κι ακόμη πιο φυσικό, άλλη ένταση και εξέλιξη θα έχει το μυκητισιακό σύνδρομο σε κάποιον που καπνίζει, πίνει καφέδες, ποτά, εισπνέει καυσαέριο, κάνει κακή διατροφή... από κάποιον που ζει πιο υγιεινά, εξαρτάται βέβαια και από την κατάσταση του ανασοποιητικού συστήματος (π.χ. κάποιος αλλεργικός ή με ελλείψεις μερικών ενζύμων, είτε αντισωμάτων (κυρίως IgA) εκ γενετής, θα παρουσιάζει πιο βαριά εικόνα ασθένειας...).

Μερικά από τα συμπτώματα του μυκητισιακού συνδρόμου ξεχωρίζουν και αθροιστικά μπορεί να συμπληρώσουν την εικόνα. Τα άτομα έχουν επιθυμία για γλυκά, ζαχαρωτά, τυριά παχιά και με μούχλα, τροφές με μαγιά (ψωμί, μπύρα, κρασί...). Παρουσιάζουν υποτροπιάζουσες λοιμώξεις στο αναπνευστικό (μπουκώματα στη μύτη, χρόνιος βήχας...), στο δέρμα σπυριά, μυκητιάσεις στα δάκτυλα των ποδιών κι σε ευαίσθητες περιοχές... Αντιμετωπίζουν πολλαπλές δυσανεξίες με συνηθισμένες τροφές, που προκαλούν πρήξιμο στη κοιλιά, αέρια, διάρροια, δυσκοιλιότητα, αιμορροίδες, κάψιμο στο στομάχι... Υπάρχει στο ιστορικό των παραπάνω προδιαθετικών παραγόντων, αλλοίωσης της χλωρίδας του εντέρου. Εμφανίζουν πονοκεφάλους, ακεφιά, κατάθλιψη, απώλεια μνήμης, έλλειψη συγκέντρωσης, κομάρες, κόπωση, υπνηλία (συχνά μετά το φαγητό)... μέχρι εκνευρισμούς... Παρατηρείται αύξηση βάρους με κύριο λόγο κατακράτηση υγρών και δυσαναλογία με τη ποσότητα φαγητού. Κάποιοι έχουν ταχυπαλμίες, ταχυαρυθμίες, σβησίματα, σφίξιμο ή πόνο στο θώρακα... Εμφανίζονται ενοχλήσεις σχετιζόμενες με τη περίοδο, πόνος στην κοιλιά, μέση, στήθος, νεύρα, πρηξίματα, μη τακτική περίοδος... Υπάρχει σε πολλούς πόνος στις αρθρώσεις και στους μυς, σβέρκο, ωμοπλάτη, μουδιάσματα στα άκρα...

Για τη διάγνωση αρκεί κάποιος να ρίξει μια ματιά στο ιατρικό ιστορικό κάποιου. Στις εξετάσεις θα εμφανιστεί υψηλός τίτλος αντισωμάτων Candida στον ορό. Επίσης μπορεί να γίνει ένα Cytotoxic Test με το αντιγόνο της Candida ή Vega-Test ή Radionics…. Σχεδόν πάντα υπάρχει ένας και παραπάνω από τους προδιαθετικούς παράγοντες όπως χρήση αντιβιοτικών, αντισυλληπτικών, κορτικοστεροειδών, αντιόξινων, μη στεροειδών αντιφλεγμονοδών φαρμάκων στο παρελθόν, ακτινοβολίες, χρόνιο stress, χειρουργεία, λάθη διατροφής (π.χ. τροφές με ζάχαρη, από άσπρο αλεύρι, πολλές ζωϊκές πρωτεϊνες και λίπη με λίγες φυτικές ίνες, κατάχρηση συντηρητικών, καφέ, οινοπνευματωδών... ). Παρόλου που τα συμπτώματα της Candida συμβαίνουν και σε πολλές άλλες ασθένειες, χαρακτηριστικό είναι ότι σε καμία από τις άλλες δεν συνυπάρχουν και μάλιστα να πηγαινοέρχονται και να επιμένουν χρόνια... Η διακύμανση της συμπτωματολογίας αλλάζει στο γεγονός ότι η ποσότητα της Candida αλλάζει, όπως επίσης και το συνολικό φόρτο του ανοσοποιητικού συστήματος. Στη διάγνωση εμφανίζεται αλλαγή στο προφίλ αμινοξέων στα ούρα. Η φωσφοσερίνη, Β αλαμίνη, GBA, υδροξύ-λισίνη, καρνοσίνη και ιδιαίτερα ανσερίνη ανιχνεύονται στα ούρα των ασθενών με μυκητισιακό σύνδρομο.

Οι γιατροί συνιστούν θεραπεία 3-6 μήνες με κάποια κυρίως φυσικά φάρμακα και συγκεκριμένη διατροφή. Η ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος είναι κάτι πολύ βασικό (βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, ομοιοπαθητική, αμινοξέα, ένζυμα, βότανα, παράγωγα θύμου αδένα...). Αποκλείουμε για ένα διάστημα επεξεργασμένους υδατάνθρακες και ζάχαρη, τροφές που περιέχουν μαγιά, μούχλες, μύκητες ... τρέφουν την candida. Προτείνεται επαναφορά της φυσιολογικής χλωρίδας με AccidophyllusBiffidus, Acidolin Lactocidin Lactobrevin.. Καταστολή της Candida με Caprylic Acid (παράγωγο από το γάλα της καρύδας), σκόρδο Golden Seal, PaudArco (Lapachol)… κι άλλα που σκοτώνουν τη Candida...ή σταματάνε την ανάπτυξη της όπως Fungustatin Sporanox Lystatin. Η γυμναστική βοηθάει να αποβάλουμε τοξίνες, όπως επίσης απορροφούν τοξίνες και ρυθμίζουν τις κενώσεις οι πρόσθετες ίνες (Psyllium Husk). Στη διάγνωση παρατηρούν πολλαπλές ενοχλήσεις που δεν δένουν μεταξύ τους, πηγαινοέρχονται και δεν εξηγούνται... ούτε επιβεβαιώνονται με αιματολογικές εξετάσεις, τομογραφίες, υπέρηχο ή ακτινογραφίες... Κι όμως πολλές αλλεργίες, πονοκέφαλοι, κομάρες, φουσκώματα στην κοιλιά, κόπωση, διάρροια, κατάθλιψη, δύσπνοιες, κολπίτιδες...ακόμη και ωτίτιδες οφείλονται στο μυκητισιακό σύνδρομο Candidiasis.
 

Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014

Η Πεντέλη φυσικό τοπίο & μνημείο


Από το παιδικό μου δωμάτιο στον Γέρακα ή βαδίζοντας για το σχολείο, η ματιά μου γέμιζε από ένα μεγαλόπρεπο βουνό, που το σχήμα του δεν σταματούσε να εξάπτει τη φαντασία μου... έμοιαζε σαν ένα γιγάντιο κύμα με αφρούς, που είχε παγώσει στο χρόνο... είχε μαρμαρώσει! Δεν πρόκειται για κανένα άλλο όρος, παρά την Πεντέλη με τα επιφανειακά λατομεία της... ένα βουνό τόσο συνδεδεμένο με την αρχαία Ελλάδα, αφού κανένα άλλο βουνό της χώρας μας δεν συνδέεται τόσο με μνημεία της αρχαίας ελληνικής τέχνης. Βάδιζα για το σχολείο και οι άνεμοι έρχονταν από τις πλαγιές της κατευθείαν στο πρόσωπο μου, καμιά φορά με όλη τη δύναμη τους, αφού δεν υπήρχε κανένα εμπόδιο ενδιάμεσα. Το αγαπάω τόσο αυτό το βουνό, γιατί εδώ στη πεδιάδα με τους αμπελώνες στα ριζά της, που απλώνονται μπροστά της προς τα Μεσόγεια, μεγάλωσα κα ζω. Πρωτίστως όμως από αυτό το βουνό, τη Πεντέλη, έγινε ολόκληρο το συγκρότημα της Ακρόπολης των Αθηνών.

Αυτό το σημαντικό στοιχείο του αττικού τοπίου είναι συνδεδεμένο με τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό τόσο δυνατά, αφού τα μάρμαρά της Πεντέλης έχουν κατασκευάσει τα περισσότερα μνημεία του αθηναϊκού «χρυσού αιώνα» κι άλλα σπουδαία έργα τέχνης. Τα γλυπτά του Παρθενώνα φτιαγμένα από το Πεντελικό μάρμαρο και η επιστροφή τους, έχουν γίνει για την Ελλάδα ένα από τα σημαντικότερα και δίκαια αιτήματα προς το Βρετανικό Μουσείο. Ίσως οι πολλαπλές κινήσεις γι’ αυτό το θέμα και η δημοσιότητα των τελευταίων μηνών να φέρει ένα ευοίωνο αποτέλεσμα το συντομότερο. Όλοι αποδέχονται, ακόμη και οι ίδιοι οι Βρετανοί στην πλειοψηφία τους σύμφωνα με πρόσφατο γκάλοπ, ότι η θέση των μαρμάρων είναι κάτω από το αθηναϊκό φως. Η επίσκεψη της Αμάλ Αλαμουντίν Κλούνεϊ και του συμβουλευτικού επιτελείου από το δικηγορικό της γραφείου, καθώς και μια ταινία μικρού μήκους, που ζωντανεύει τη μάχη για την επιστροφή των μαρμάρων είναι από τα θετικότερα, που ‘χουν συμβεί το τελευταίο διάστημα.

Η τεράστια ζήτηση μαρμάρου, που συνέβη από τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση στο λεκανοπέδιο της Αττικής, είχε ως αποτέλεσμα να ενταθεί και να επεκταθεί η λατόμευση μαρμάρου στην Πεντέλη, έτσι που ολόκληρο το κεντρικό τμήμα του βουνού να έχει την εικόνα ενός απέραντου λατομείου. Η εικόνα γίνεται ακόμα εντονότερη από τους όγκους της λατύπης, δηλαδή των άχρηστων μικρών κομματιών και θραυσμάτων μαρμάρων. Κάποτε λοιπόν, ακούγονταν στον Γέρακα ακόμη και τα φουρνέλα και η ηχώ τους από τα νταμάρια της Πεντέλης. Η αλλοίωση αυτή, καθώς και η οικιστική επέκταση προκάλεσε πολλές αντιδράσεις για τη προστασία του βουνού. Επανειλημμένα ειδικοί, αρμόδιες οργανώσεις και περιβαλλοντολόγοι έχουν υποστηρίξει ότι η Πεντέλη θα έπρεπε να προστατευθεί από οποιαδήποτε κακοποίηση λόγω της διπλής αυτής της ιδιότητας ως φυσικό τοπίο και μνημείο. Ήδη έχουν παρθεί κάποια μέτρα στη μορφή λατόμευσης και απαγορεύσεις, όπως π.χ. να μη γίνεται λατόμευση επιφανειακά, αλλά σε βάθος.

Όπως λένε οι γεωλόγοι, η Πεντέλη δομείται από κρυσταλλοσχιστώδες υπόθεμα, που αποτελείται από ένα σύστημα μεταμορφωμένων στρωμάτων...π.χ. ανώτερο μάρμαρο, μαρμαρυγιακός σχιστόλιθος Καισαριανής, κατώτερο μάρμαρο... Η ηλικία τους δεν έχει καθοριστεί απόλυτα και οι ορίζοντες του μεταμορφωμένου συστήματος δε διαχωρίζονται σαφώς. Το ανώτερο αττικό μάρμαρο είναι λευκό ή τεφρό, με ταινίωση παράλληλη προς τη στρώση. Το πάχος του ποικίλλει κατά θέσει από μηδέν, λόγω διάβρωσης μέχρι 100 μ. Οι σχιστόλιθοι Καισαριανής έχουν χρώμα λευκότεφρο έως μαύρο και λεπτοσχισματώδεις... είναι μαρμαρυγιοβριθή πετρώματα με κόκκους χαλαζία, λέπια μοσχοβίτη, ορθόκλαστο, αλβίτη, ασβεστίτη, χλωρίτη κι άλλα ορυκτά... Την κυρίως μάζα του μεταμορφωμένου υποστρώματος της Πεντέλης αποτελεί το κατώτερο μάρμαρο, που αποτελείται από καθαρό σχεδόν ασβεστίτη με ελάχιστα ξένα συστατικά... π.χ. μοσχοβίτη και χλωρίτη. Το χρώμα του είναι λευκό έως ρόδινο και στους βαθύτερους ορίζοντες πάλλευκο. Παρουσιάζει κανονική στρώση και χωρίζεται σε τράπεζες μεγάλου πάχους. Αυτό το πάλλευκο μάρμαρο χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι για τα έργα τους.

Με τη Πεντέλη συνδέονται πολλοί αρχαίοι ελληνικοί μύθοι, αλλά και στη νεώτερη λαογραφία μας. Είναι το δεύτερο σε ύψος (1.107 μ) βουνό της Αττικής μετά την Πάρνηθα, όπου μαζί με τα άλλα δύο βουνά, τον Υμηττό και το όρος Αιγάλεω περικλείουν το λεκανοπέδιο. Πριν τις μεγάλες πυρκαγιές ήταν γεμάτη καταπράσινες οάσεις και θυμάμαι τα οικογενειακά πικ-νικ στους διαμορφωμένους χώρους αναψυχής και τις ονομαστές βίγλες της. Η Πεντέλη υμνήθηκε όσο λίγα ελληνικά βουνά, τόσο από αρχαίους ποιητές, όσο και νεώτερους. Μάλιστα ο αγαπημένος Κωστής Παλαμάς, την ύμνησε όσο κανένας άλλος ποιητής. Παρά τις αλλοιώσεις και τις φυσικές καταστροφές από τις ανελέητες πυρκαγιές διατηρεί την ιδιαίτερη γραφικότητα της και από μερικά της σημεία μπορείτε να απολαύσετε την πιο ωραία θέα. Έχει αρκετά σπήλαια ... με πιο γνωστό το λεγόμενο σπήλαιο Πεντέλης, όπου διεξήχθησαν κάποια επιστημονικά πειράματα από Αμερικανούς.

Ο Γέρακας επί πολλά χρόνια χρησιμοποιούσε τα νερά της Πεντέλης, τα οποία όμως είχαν υψηλά ποσοστά ασβεστίου λόγω του υποστρώματος. Οι κοιλότητες με καταβόθρες, τα σπήλαια και γενικά οι καρστικοί αγωγοί, που υπάρχουν μέσα στη μάζα του βουνού, πείθουν για την καρστικοποίηση που έχει υποστεί. Το σημαντικό κατώτερο μάρμαρο, ο ορίζοντας του οποίου φτάνει σε πάχος τα 500 μέτρα περίπου, πάντοτε είναι σε εναλλαγή με τους σχιστόλιθους. Στις νότιες πλαγιές του βουνού βρίσκεται το περίφημο μοναστήρι της Πεντέλης με μεγάλη κτηματική περιουσία, που ιδρύθηκε το 1578 από τον επίσκοπο Ευρίπου Τιμόθεο, που ήταν και ο πρώτος ηγούμενος. Κατά την Επανάσταση του 1821 λεηλατήθηκε από τους Τούρκους και εδώ λειτουργούσε κρυφό σχολειό. Η βιβλιοθήκη του, που είχε μεταφερθεί στην Ακρόπολη καταστράφηκε κατά την πολιορκία του 1826, ενώ το αρχείο και διάφορα κειμήλια, που φυλάγονταν στο εκκλησάκι της Αγίας Δύναμης (οδός Μητροπόλεως) διασκορπίστηκαν. Η μονή ανασυγκροτήθηκε μετά την Επανάσταση.

Η βιβλιογραφία για την Πεντέλη είναι ιδιαίτερα πλούσια και διαρκώς εμπλουτίζεται με νέα συγγράμματα. Υπάρχει ο οικισμός της Πεντέλης με τη κεντρική πλατεία γεμάτη ταβέρνες, εστιατόρια, καφετέριες... και εκεί να ξεχωρίζει το γραφικό εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας. Η απόσταση από την Αθήνα είναι περίπου 20 χιλιόμετρα κάτι, που κάνει τον οικισμό της Πεντέλης μια καλή έξοδο ακόμη και για τις καθημερινές. Στη προσπάθεια να προστατευτεί το μάρμαρο της και να τεθεί έλεγχος στη χρήση του, ώστε να μη σπαταλιέται και για τις ευτελέστερες οικοδομικές εργασίες ειπώθηκε χαρακτηριστικά: «Από το μάρμαρο, που κατασκευάστηκε ο Παρθενώνας δεν υπάρχει λόγος να κατασκευάζονται οι νεροχύτες». Σήμερα το κτίσιμο του Γέρακα μου έχει περιορίσει τη θέα προς τη Πεντέλη κι αυτή την απευθείας σύνδεση, όμως συνεχίζει να είναι το βουνό της ζωής μου.



Τετάρτη 5 Νοεμβρίου 2014

ΤΗΛΕΠΑΙΧΝΙΔΙ «ΚΑΘΕ ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ» : ΟΙ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΗΛΕΚΤΡΑΣ ΚΟΥΤΟΥΚΗ


Το τηλεπαιχνίδι ΚΑΘΕ ΤΟΠΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ με παρουσιαστή τον Ρένo Χαραλαμπίδη, χρησιμοποιεί δικιές μου ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ, όπως και στο παρελθόν το τηλεπαιχνίδι FIFTY-FIFTY με παρουσιαστή τον Γιώργο Λιάγκα, ΧΩΡΙΣ να έχω ερωτηθεί, να έχω πληρωθεί και να έχουν κατοχυρωθεί στο όνομα μου.

Πρόκειται, λοιπόν, για γνώσεις της Ηλέκτρας Κουτούκη (Electra Koutouki) που προβάλλονται καθημερινώς και προκαλώ όποιον θέλει να αποδείξει το αντίθετο... Είναι δηλαδή προϊόντα ΚΛΟΠΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ. Υπάρχουν μάρτυρες ότι οι ερωτήσεις είναι δικό μου πνευματικό προϊόν, το οποίο εμπορεύτηκαν λαμόγια μέσω του Σπυρίδωνα Νικητόπουλου και προώθησαν ως δημιούργημα τους. Δεν ερωτήθηκα ποτέ για οποιαδήποτε εμπορική εκμετάλλευση αυτών των ερωτήσεων κι αν ήθελα να χρεωθούν σε ονόματα άλλων συντακτών.

Εύχομαι κάποιος εισαγγελέας να επέμβει και κυρίως πως η Δημόσια Κρατική Τηλεόραση της Ελλάδος ΝΕΡΙΤ εκπέμπει κλεμμένα πνευματικά δικαιώματα και συνεργάζεται με εταιρείες, που πέφτουν θύματα απατεώνων. Προκαλώ οποιονδήποτε να με αντιμετωπίσει σε αυτή τη δημοσίευση μου... ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ, άλλωστε απλά ΓΙΑΤΙ είναι ΔΙΚΙΕΣ ΜΟΥ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ – ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ. Όσοι παράνομα πληρώθηκαν για δικό μου κόπο, θα υποστούν τις συνέπεις του νόμου. Η ΚΛΟΠΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Σ’ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ.

Επίσης να τους χαίρονται οι οικογένειες τους, που δεν βάζουν καθόλου κόπο και προσπαθούν να βγάζουν χρήματα κλέβοντας τον κόπο και τη δόξα άλλων... κανονικά λαμόγια, τεμπέληδες, αερητζήδες. Μου αρκεί, που ξέρουν συνάδελφοι και ο κόσμος ότι είναι λαμόγια, που δεν έβαλαν ποτέ το μυαλό και το μολύβι στο χαρτί. Προκαλώ όποιον τολμά να αμφισβητήσει το γνωσιακό μου επίπεδο και την αλήθεια των λεγομένων. Την επόμενη φορά, θα αναρτήσω και τα ονόματα τους...

Ασκήσεις Πιλάτες


Πρώτη φορά άκουσα για τη γυμναστική Πιλάτες από τη φίλη μου Ρούλα πριν αρκετά χρόνια, που μόλις είχε αρχίσει να διαδίδεται και να γίνεται πιο γνωστή στην Ελλάδα... μέχρι βέβαια, που έφτασε η ώρα να εφαρμόσω τη μέθοδο με ασκήσεις. Θεωρώντας αυτές τις ασκήσεις πολύ καλές για τον οργανισμό, καθώς συνδυάζουν τη μυική δύναμη και την ελαστικότητα ισομερώς και ταυτόχρονα σε όλο το σώμα, ήθελα να σας γράψω μερικές πληροφορίες. Πραγματικά θυμάμαι τον εαυτό μου να ερωτά τη φίλη τι ακριβώς κάνει ...και μου φαινόταν περίεργο ακόμη και το όνομα των ασκήσεων. Ο Joseph Hubertus Pilates ήταν Γερμανός, αλλά με ελληνική καταγωγή και ήταν μια ευχάριστη έκπληξη όταν το πρωτοέμαθα. Και οι ασκήσεις δεν είναι και τόσο νέες, αφού ο Πιλάτες άρχισε στη δεκαετία του’30 να εφαρμόζει τη νέα μέθοδο άσκησης αρχικά σε αθλητές και χορευτές. Ο ίδιος δοκίμασε τη γυμναστική αυτή για να θεραπεύσει τραυματισμένους στρατιώτες του Α’Παγκοσμίου Πολέμου.

Η ενέργεια παράγεται και κατανέμεται αρμονικά προκαλώντας σωματική ευεξία. Ενσωματώνοντας την ανατολική «πνευματική» προσέγγιση στην άσκηση με τη δυτική πιο «υλική» άποψη, δημιουργήθηκε μια άσκηση που βασίζεται στον πλήρη έλεγχο του νου, που στη συνέχεια διευθύνει το σώμα. Ο Πιλάτες ήταν παθιασμένος με το σώμα του, γιατί ήταν ασθενική φύση από παιδί και είχε ασχοληθεί με την ελληνορωμαϊκή πάλη θέλοντας να δυναμώσει. Εξασκήθηκε στο μπόντι-μπίλντιγκ, το μποξ, το σκι, την ενόργανη γυμναστική, ενώ έκανε και καταδύσεις... Επίσης μελέτησε τις ανατολικές φιλοσοφίες όπως γιόγκα, ζεν και τάι τσι. Με τον καιρό δημιούργησε το contrology... δηλαδή τη μέθοδο Πιλάτες. Η μέθοδος εξελίχθηκε και ολοκληρώθηκε με τα χρόνια και σήμερα είναι μια πλήρης μελέτη πάνω στην ανατομία και τη ψυχολογία του ανθρώπινου οργανισμού.

Οι πρώτοι, που εφάρμοζαν τη μέθοδο Πιλάτες ήταν οι λεγόμενοι «επαγγελματίες» της κίνησης... χορευτές, αθλητές... όμως είναι μια μέθοδος τόσο χαλαρή και ασφαλής, που απευθύνεται σε παιδιά, εγκύους, υπερήλικες, ειδικές κατηγορίες... κ.α., ενώ είναι δυναμική και αποτελεί πρόκληση και για τους μανιακούς των σπορ. Το κέντρο του σώματος, κοιλιά και μέση, είναι ο κεντρικός πυρήνας, από όπου παράγεται όλη η δύναμη και ενέργεια και διοχετεύεται στα άκρα, καθώς ελεύθερα ασκούν οποιαδήποτε κίνηση. Η σωστή αναπνοή είναι βασικό! Η μέθοδος Πιλάτες είναι σύνθετος τρόπος άσκησης και μέρος της μεθόδου είναι η χρήση ειδικών οργάνων με βασικότερο από αυτά το universal reformer. Τα όργανα αυτά με τη σωστή χρήση της αναπνοής και την σωστή εκτέλεση των ασκήσεων, καθιστούν απαραίτητη τη γύμναση με εποπτεία. Το πρόγραμμα εξειδικεύεται στις προσωπικές ανάγκες και δυνατότητες του εκγυμναζόμενου και γι’αυτό γίνεται σε ατομική βάση ή δύο άτομα σαν ντουέτο.

Η ευρύτητα της αποδοχής στις μέρες μας, καλύπτει ακόμη και θεραπευτικές ιδιότητες, αφού χρησιμοποιείται κατά κόρον από ορθοπεδικούς και φυσιοθεραπευτές. Η μέθοδος Pilates προσφέρει μεγάλη ποικιλία ασκήσεων, απλών κατά βάση, που προσαρμόζονται σε κάθε άνθρωπο και κάθε ηλικία. Όταν οι ασκήσεις δουλεύονται με ακρίβεια οδηγούν στη σωστή «ευθυγράμμιση», και επίσης στον έλεγχο, ισορροπία, αρμονία... και την εξειδίκευση. Οι λίγες επαναλήψεις και οι συχνές εναλλαγές κάνουν το πρόγραμμα ευχάριστο, ανώδυνο και αναζωογονητικό... τα αποτελέσματα είναι εμφανή σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Ο εξασκούμενος αναπτύσσει πνευματικές και σωματικές λειτουργίες ταυτόχρονα, και με τη μέθοδο του ελέγχου ξεφεύγει από το να είναι ένας απλός «παρατηρητής» της κίνησης του σώματος και συμμετέχει. Ενεργοποιείται το μυαλό, ενώ η σωματική και πνευματική ενέργεια δε σπαταλιέται, αλλά «αποθηκεύεται»... Με το συντονισμό στη κίνηση αποκτάται ποιότητα, ευκαμψία και αποτέλεσμα στη φυσική έκφραση του κάθε εξασκούμενου.




Ανακύκλωση & οικολογική διαχείριση χαρτιού



Η κατανάλωση χαρτιού στα γραφεία αντιπροσωπεύει το 80% των απορριμμάτων και δυστυχώς οι προβλέψεις λένε πως η παγκόσμια κατανάλωση θα αυξηθεί κατά 40%. Μόνο στην Ελλάδα οι στατιστικές δείχνουν πως στη χώρα μας καταλήγουν 300 χιλιάδες τόνοι χαρτιού στα σκουπίδια, κάτι που στην ουσία αντιστοιχεί σε 900 στρέμματα δάσους, 100 εκατομμύρια κυβικά νερού, 1,5 – 2 δισεκατομμύρια kwh. Μόνο για κάθε τόνο λευκασμένου χαρτιού χρειάζεται να κοπούν 3 m2 δάσους! Έχω εργαστεί σε γραφεία και μάλιστα σε θέσεις με αρκετή χαρτούρα και γνωρίζω ότι μπορούμε να κάνουμε το καλύτερο προωθώντας για ανακύκλωση χαρτί, αλλά κυρίως χρησιμοποιώντας ανακυκλωμένο χαρτί. Ήδη στην αγορά υπάρχουν ανακυκλωμένα χαρτιά «νέας γενιάς», καθώς τα παλαιότερα ανακυκλωμένα χαρτιά κατηγορήθηκαν για παραγωγή περισσότερης σκόνης από το λευκασμένο και ότι προκαλούσαν βλάβες σε εκτυπωτές και φωτοτυπικά μηχανήματα. Ακόμη υπολογίζεται ότι στο χώρο εργασίας, μία στις έξι εκτυπώσεις δεν χρησιμοποιείται ποτέ.

Τα δέντρα που κόβονται ετησίως για τις ανάγκες του πλανήτη για χαρτί ισοδυναμούν με περίπου 3 φορές την έκταση της Ελβετίας σύμφωνα με δημοσιεύεσεις του WWF International στο παρελθόν. Επίσης σύμφωνα με έρευνα της Lexmark-Ipsos πριν 10 χρόνια, οι εταιρείες δαπανούν πολλά εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο για άσκοπες εκτυπώσεις, που παραμένουν στον εκτυπωτή, λάθος τοποθέτηση της σελίδας... κι άλλα. Υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις με στατιστικές, που δείχνουν έναν σωστό οικολογικό τρόπο. Με την πολτοποίηση χρησιμοποιημένου χαρτιού και την αξιοποίηση του στην παραγωγή μειώνεται η κατανάλωση νερού κατά 60%, η κατανάλωση ενέργειας κατά 40%, η ρύπανση της ατμόσφαιρας περιορίζεται κατά 74%, η μόλυνση του νερού κατά 35%...
 


Με ένα τόνο χρησιμοποιούμενου χαρτιού μπορούμε να παράγουμε 900 κιλά νέων ανακυκλωμένων προϊόντων. Δε μένει παρά να μαζεύουμε τα χαρτιά όταν εργαζόμαστε και να βρούμε τον κατάλληλο φορέα ή οργάνωση για να συλλέγει και να μεταφέρει το υλικό σε χώρους ανακύκλωσης. Η ΜΚΟ Κλίμακα (www.klimaka.org.gr) είχε αναπτύξει ένα πρόγραμμα ανακύκλωσης του χαρτιού με στόχο την ενίσχυση κοινωνικά αποκλεισμένων ατόμων. Ένα μεγάλο καλάθι κοντά στο φωτοτυπικό και καλάθι άχρηστων χαρτιών δίπλα στο γραφείο μας θα μας βοηθήσει να συγκεντρώσουμε έναν εντυπωσιακό όγκο χαρτιού. Για παράδειγμα το 43% των γάλλων υπαλλήλων γραφείου εκτυπώνουν μέχρι και 50 σελίδες την ημέρα. Κάποιοι ήδη εφαρμόζουν χρόνια μεθόδους ανακύκλωσης χωρίζοντας σε κατηγορίες ανάλογα με το χαρτί, όπως αν είναι έγχρωμο ή άσπρο, φωτοτυπικού ή από εκτύπωση με μελάνι... κ.α.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να έχουμε καλύτερη οικονομία χαρτιού

Eco tips

-Επιλέγουμε ανακυκλωμένο χαρτί ή χαρτί φιλικό προς το περιβάλλον (π.χ. με σήμανση FSC: πιστοποίηση ελεγχόμενης καλλιέργειας δέντρων)

-Όταν υπάρχει η δυνατότητα προτιμάμε την εκτύπωση ή τη φωτοτύπιση διπλής όψης

-Επιλέγουμε λεπτό χαρτί εκτύπωσης π.χ. 80 γραμ.

-Προσπαθούμε για εκτύπωση δύο ή και περισσότερων σελίδων σε μια

-Αποφεύγουμε όσο μπορούμε την έγχρωμη εκτύπωση, ιδιαίτερα όταν κάνουμε τη δουλειά μας με ασπρόμαυρη

-Χρησιμοποιούμε όπου μπορούμε περισσότερο το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

-Επαναχρησιμοποιούμε για πρόχειρο π.χ. σελίδες τυπωμένες από τη μία όψη, γραμμένες στο χέρι, λάθος εκτυπώσεις, παλαιά χαρτιά αρχείου, από εσωτερική αλληλογραφία...

-Στα τεστ εκτύπωσης ... χρησιμοποιούμε πρόχειρο χαρτί για να ξαναδιαβάσουμε και να επαληθεύσουμε τη σελιδοποίηση των αρχείων

-Ενεργοποιούμε το κουμπί eco του φωτοτυπικού

-Εκτυπώνουμε από τον υπολογιστή μόνο όταν έχουμε κάνει όλες τις διορθώσεις και είμαστε σίγουροι ότι δεν κάνουμε άσκοπες εκτυπώσεις

-Στις ομαδικές αποστολές ενημερώνουμε τις λίστες και διαγράφουμε από το αρχείο όσες έχουν επιστρέψει ...

-Όταν θέλουμε να ενημερώσουμε μια ομάδα ατόμων σε έναν χώρο, εκτυπώνουμε μόνο μια φορά και μετά φτιάχνουμε τη λίστα με τα ονόματα αυτών, που αφορά και θα το διαβάσουν

-Προωθούμε τον οικολογικό τρόπο σκέψης μας... με διάφορους τρόπους π.χ. στα e-mails μας αυτοματοποιούμε τη φράση : «Δεν τυπώνω αυτό το e-mail, γιατί σέβομαι το περιβάλλον»

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΖΩΗΣ ΚΑΠΟΙΩΝ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

Χάρτινο μαντηλάκι= 3 μήνες

Εφημερίδα = 3 έως 12 μήνες

Τσιγάρο με φίλτρο= 1 έως 2 χρόνια

Καπνός & χαρτί – τσιγάρο = 3 έως 4 μήνες

Σπίρτο = 6 μήνες

Χαρτί καραμέλας = 5 χρόνια

Τσίχλα = 5 χρόνια

Τηλεκάρτα = 1.000 χρόνια

Γυαλί = 5.000 χρόνια

ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΟΝΤΑΙ: εφημερίδες, περιοδικά, διαφημιστικά φυλλάδια, κουτιά τσιγάρων, φάκελλοι αλληλογραφίας, χαρτοκιβώτια, βιβλία, χαρτιά λογαριασμών...

ΔΕΝ ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΟΝΤΑΙ: χάρτινες συσκευασίες με επίστρωση αλουμινίου ή πλαστικοποιημένες π.χ. συσκευασίες σάλτσας, χυμών, γάλακτος..., οι φωτογραφίες, τα καρμπόν, χρησιμοποιημένες χαρτοπετσέτες και χαρτομάντηλα, τα ρυζόχαρτα, τα λερωμένα χαρτιά...


Δευτέρα 3 Νοεμβρίου 2014

Αγαπημένες συνταγές απ’ όλο τον κόσμο




Μεξικό: ψητό χοιρινό μαριναρισμένο σε τσίλι (6-8 πιάτα)

Υλικά

3 κουταλιές τριμμένες πιπεριές τσίλι πασίλα (ξηραμένες, όχι σπόρια)

1 κουταλάκι χοντρό θαλασσινό αλάτι

½ κουταλάκι του γλυκού κύμινο τριμμένο

2 κουταλιές φυτικό σπορέλαιο

1 κουταλιά φρέσκο χυμό κίτρου

3 σκελίδες σκόρδο πολύ ψιλοκομμένες

900 γρ. χοιρινό ψαρονέφρι ή χοντρές χοιρινές μπριζόλες (χωρίς κόκαλα, καθαρισμένες από λίπος)

Ψιλοκομμένο μαρούλι (προαιρετικό)

Ραπανάκια για γαρνίρισμα

Εκτέλεση

Ανακατέψτε τις πιπεριές τσίλι, το αλάτι και το κύμινο σε μια μικρή λεκάνη και προσθέστε το χυμό κίτρου και λάδι, τα οποία ανακατεύετε ώστε να φτιάξετε μια λεία κρέμα. Προσθέστε το σκόρδο. Κόψτε το χοιρινό κατά μήκος με το μαχαίρι να μπαίνει στα 2/3 του πλάτους του κρέατος, ώστε το κρέας να ανοίξει στα δύο χωρίς όμως να χωρίσουν τα κομμάτια (σχήμα πεταλούδας). Ανοίξτε τα δύο φύλλα του κρέατος και κόψτε το ψαρονέφρι κατά πλάτος σε 8 ίσα κομμάτια. Χτυπήστε το κρέας με την επίπεδη πλευρά του μπάτη (ξύλινο σφυράκι για κρέας) χρησιμοποιήστε πρακτικά κομμάτια πλαστικού περιτυλίγματος και χτυπήστε από πάνω.. Απλώστε το μείγμα με τις πιπεριές τσίλι και στις δύο πλευρές του χοιρινού και καλύψτε ομοιόμορφα. Τοποθετήστε το κρέας σε ρηχό πυρέξ και αφήστε το να μαριναριστεί καλυμμένο στο ψυγείο για 2 με 3 ώρες. Ετοιμάστε τα κάρβουνα για τη ψησταριά ή ανάψτε το φούρνο. Ψήστε το χοιρινό είτε στα κάρβουνα για 8-10 λεπτά ή στο φούρνο για 6-7 λεπτά γυρίζοντάς του πλευρά μόνο μια φορά. Σερβίρετε σε πιάτο στρωμένο με μαρούλι και γαρνίρετε.

Ιταλία: Βενετσιάνικα καναπέ (περίπου 24 καναπέ)

Υλικά

12 φέτες σφιχτό λευκό ψωμί

5 κουταλιές βούτυρο ή μαργαρίνη

2 κουταλιές αλεύρι για όλες τις χρήσεις

½ φλυτζάνι γάλα

90 γραμ. μανιτάρια ψιλοκομμένα (περίπου 9 μεσαία μανιτάρια)

6 κουταλιές τριμμένο τυρί παρμεζάνα

2 κουταλάκια του γλυκού πουρέ από αντζούγιες

¼ κουταλάκι γλυκού αλάτι

1/8 κουταλάκι μαύρο πιπέρι

Πράσινες ώριμες ελιές κομμένες σε φέτες

Πράσινες και κόκκινες πιπεριές κομμένες σε λωρίδες

Αντζούγιες τυλιγμένες σε ρολό για το γαρνίρισμα

Εκτέλεση

Ζεσταίνετε το φούρνο στους 180 0C. Κόβετε τις φέτες του ψωμιού σε κύκλους χρησιμοποιώντας έναν στρογγυλό κόφτη (τροχό) περίπου 5 εκατοστά. Σε μια μικρή κατσαρόλα λειώνετε 3 κουταλιές βούτυρο και με ένα πινέλο αλείφετε το ψωμί και από τις δύο πλευρές ελαφρά. Τοποθετήστε το ψωμί σε αβουτύρωτο φύλλο (ταψί για μπισκότα) και ψήστε την κάθε πλευρά του για 5-6 λεπτά... μέχρι να ροδίσουν. Βάλτε τα στρογγυλά κομματάκια ψωμιού σε σχάρα και αφήστε τα να κρυώσουν εντελώς. Ανεβάστε τη θερμοκρασία του φούρνου στους 220 0 C. Παράλληλα στην ίδια μικρή κατσαρόλα λειώνετε το υπόλοιπο βούτυρο. Προσθέστε το αλεύρι και μαγειρέψτε το ανακατεύοντας μέχρι να βγάλει φουσκάλες. Προσθέστε το γάλα και μαγειρέψτε ανακατεύοντας για ένα λεπτό ή μέχρις ότου να πήξει η σάλτσα και να βγάλει φουσκάλες (η σάλτσα πρέπει να είναι πολύ πηχτή). Βάλτε τα μανιτάρια σε μεγάλη λεκάνη και ρίξτε τους τη σάλτσα, 3 κουταλιές παρμεζάνα, τον πουρέ από αντζούγιες, το αλάτι και το πιπέρι. Ανακατέψτε την καλά μέχρι να γίνει μια ομοιόμορφη μάζα. Αλείψτε ένα κουταλάκι από το μείγμα με τα μανιτάρια πάνω σε κάθε ψωμάκι και στη συνέχεια βάλτε τις φέτες στο ταψί. Ραντίστε τα καναπέ με την υπόλοιπη παρμεζάνα έτσι ώστε να πέσει στο καθένα τους ίση ποσότητα. Γαρνίρετε προαιρετικά. Ψήστε τα καναπέ στο φούρνο για 5-7 λεπτά μέχρι να πάρουν χρώμα... Σερβίρονται ζεστά.



Κίνα: Μοσχάρι με Κάσιους (4 πιάτα)

Υλικά

1 κομμάτι φρέσκια πιπερόριζα (περίπου 2,5 εκ.)

450 γραμ. μοσχάρι κόντρα φιλέτο

4 κουταλιές σπορέλαιο

4 κουταλάκια άνθος αραβοσίτου

½ φλυτζάνι νερό

4 κουταλάκια σάλτσα σόγιας

1 κουταλάκι σουσαμόλαδο

1 κουταλάκι σάλτσα από στρείδια

1 κουταλάκι Κινέζικη σάλτσα τσίλι

8 ολόκληρα φρέσκα κρεμμυδάκια κομμένα σε κομμάτια 2,5 εκατ.

2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο

2/3 του φλυτζανιού ανάλατα ψημένα φουντούκια κάσιου

Φρέσκο καρότο κομμένο σε φέτες και φύλλα θυμαριού για γαρνίρισμα

Εκτέλεση

Καθαρίστε και ψιλοκόψτε την πιπερόριζα. Βγάλτε και πετάξτε το λίπος από το κρέας και κόψτε το κατά μήκος των ινών του σε λεπτές φέτες (περίπου 5 εκατ. καθεμιά). Σε ένα γουόκ σε δυνατή φωτιά ζεσταίνετε μια κουταλιά σπορέλαιο και προσθέτετε το μισό κρέας και το τσιγαρίζετε μέχρι να πάρει χρώμα (περίπου 3-5 λεπτά). Βγάλτε το από το τηγάνι και επαναλάβετε με άλλη μια κουταλιά σπορέλαιο και το υπόλοιπο κρέας. Σε μια μικρή λεκάνη βάλτε το άνθος αραβοσίτου, τη σάλτσα σόγιας, το σουσαμόλαδο, τη σάλτσα από μύδια και τη σάλτσα τσίλι και ανακατέψτε το καλά. Ζεσταίνετε τις υπόλοιπες δύο κουταλιές σπορέλαιο σε μεγάλο τηγάνι σε δυνατή φωτιά. Προσθέστε την πιπερόριζα, το κρεμμύδι, το σκόρδο και τα φουντούκια κάσιου. Τσιγαρίζετε για 1 λεπτό. Ανακατέψτε το μίγμα με το άνθος αραβοσίτου και βάλτε το στο τηγάνι με το κρέας. Αφήστε το να μαγειρευτεί ανακατεύοντας το που και που μέχρι να βράσει και να πήξει η σάλτσα. Γαρνίρετε προαιρετικά.

Αυστραλία: Κοτοσαλάτα με Ανανά (4 πιάτα)

Υλικά

1 παπάγια

2 ολόκληρα κομμάτια στήθος κοτόπουλου χωρίς τη πέτσα και τα κόκαλα

1 μεγάλο κομμάτι σελινόρριζα

2 κονσέρβες (225 γραμ.) κομμάτια ανανά

½ φλυτζάνι φουντούκια μακαντάμια ή φυστίκια

1 φλυτζάνι μαγιονέζα

2 κουταλάκια σκόνη κάρυ

Πράσινα σαλατικά, πρασόσκοινα (τσάιβς) και κουμ κουάτ κομμένα σε φέτες για γαρνίρισμα

Εκτέλεση

Κόψτε την παπάγια κατά μήκος στη μέση πάνω σε τάβλα κουζίνας. Βγάλτε τα σπόρια από το εσωτερικό της και πετάξτε τα. Καθαρίστε τη με ένα κοφτερό μαχαίρι ή με αποφλοιωτή λαχανικών. Κόψτε σε κύβους τόση παπάγια όση χρειάζεται για να γεμίσετε 1 φλυτζάνι. Φυλάξτε την υπόλοιπη παπάγια στο ψυγείο. Η κομμένη παπάγια γενικώς πρέπει να χρησιμοποιηθεί μέσα σε χρονικό διάστημα 2 ημερών. Βάλτε το κοτόπουλο πάνω στη τάβλα κουζίνας και κόψτε το σε κύβους. Αφήστε το στην άκρη για να ετοιμάσετε τη σελινόρριζα, κόψτε την άκρη της με τη ρίζα και τα φυλλαράκια από το επάνω μέρος της. Κόψτε τη σελινόρριζα σε διαγώνιες φέτες πάνω στην τάβλα κουζίνας. Σε μια μεγάλη λεκάνη βάλτε την παπάγια, το κοτόπουλο, τη σελινόρριζα, τον κομμένο ανανά και τα φουντούκια μακαντάμια... ανακατέψτε τα. Σε μικρή λεκάνη ανακατέψτε τη μαγιονέζα και τη σκόνη κάρρυ. Προσθέστε το μείγμα της μαγιονέζας στο μείγμα κοτόπουλου και ανακατέψτε τα καλά. Βάλτε τη λεκάνη με τη σαλάτα για μια 1 ώρα τουλάχιστον στο ψυγείο, καλύτερα σκεπασμένη. Σερβίρετε τη σαλάτα σε πιατέλα στρωμένη με φύλλα από διάφορα πράσινα σαλατικά.


Εξωτική σούπα μανιταριών (6 πιάτα)

Υλικά

1 μικρό κρεμμύδι

6 κουταλιές βούτυρο ή μαργαρίνη

4 φλυτζάνια νερό

3 κουταλάκια ζωμός κότας σε σκόνη

240 γραμ. φρέσκα εξωτικά μανιτάρια, όπως σέπες, σιτάκε (είδος της Άπω Ανατολής), όιστερ, πορτομπέλλο, κρίμινι, μορέλ ή σαντερέλ ή 240 γραμ. μπάτον μανιτάρια

1 κουταλάκι χυμό λεμονιού

4 κουταλιές αλεύρι

¼ κουταλάκι άσπρο πιπέρι

1 φλυτζάνι χαφ-εντ-χαφ (αμερικάνικο σκεύασμα, που αποτελείται από μισή κρέμα και μισό γάλα) ή ολόπαχη κρέμα

Ροζ όιστερ μανιτάρια και μικρά φύλλα από σπανάκι για γαρνίρισμα

Εκτέλεση

Ξεφλουδίστε το κρεμμύδι και κόψτε το στη μέση με κοφτερό μαχαίρι κουζίνας μέσα από τη ρίζα. Κόψτε το σε λεπτές φέτες κάθετα. Ζεσταίνετε σε μια κατσαρόλα μεγέθους περίπου 2 λίτρων τις δύο κουταλιές βούτυρο... πάνω σε μέτρια προς δυνατή φωτιά μέχρι το βούτυρο να λιώσει και να αρχίσει να αφρίζει. Σωτάρετε το κρεμμύδι στο καυτό βούτυρο μέχρι να μαραθεί. Προσθέστε 3 ½ φλυτζάνια νερό και ζωμό και σκεπάστε τα. Βράστε το μείγμα σε δυνατή φωτιά και μειώστε τη φωτιά σε μέτρια – χαμηλή. Για να ετοιμάσετε τα μανιτάρια κόψτε ένα λεπτό τμήμα από τη βάση κάθε μανιταριού με κοφτερό μαχαίρι και πετάξτε το. Καθαρίστε τα κεφαλάκια των μανιταριών σκουπίζοντας τα με μουσκεμένο χαρτί κουζίνας. Αν χρησιμοποιείτε μανιτάρια τύπου σιτάκε, σαντερέλ ή μορέλ, κόψτε σε φέτες και τα κοτσάνια και τα κεφαλάκια. Προσθέστε το ζωμό και κόψτε και άλλα είδη μανιταριών και προσθέστε τα. Κρατήστε τα κεφαλάκια χωριστά. Σιγοβράστε το μείγμα του ζωμού για 10 λεπτά. Κόψτε τα κεφαλάκια μανιταριών σε φέτες. Ζεσταίνετε σε μεσαίο τηγάνι 2 κουταλιές βούτυρο πάνω σε μέτρια προς δυνατή φωτιά μέχρι να λιώσει και να αρχίσει να αφρίζει. Στο καυτό βούτυρο ανακατέψτε και μαγειρέψτε τα μανιτάρια μέχρι να μαραθούν. Έπειτα βάλτε τα στο ζωμό με πηρούνι. Στο ίδιο τηγάνι λειώστε τις υπόλοιπες 2 κουταλιές βουτύρου και ανακατέψτε καλά το αλεύρι και το πιπέρι και μετά το υπόλοιπο ½ φλυτζάνι νερού. Τα βάζετε στο ζωμό και τα χτυπάτε με συρματάκι. Μαγειρέψτε τα μέχρι να πήξει το μείγμα ανακατεύοντας συνεχώς. Προσθέστε τη κρέμα...χαφ-εντ-χαφ. Βάλτε τη σούπα σε μπολ και αν θέλετε γαρνίρετε.

Ελλάδα: Ψητό μπούτι αρνιού (6-8 πιάτα)

Υλικά

3 κουταλιές μουστάρδα με χοντρούς κόκκους

2 σκελίδες σκόρδο πολύ ψιλοκομμένο

1 ½ κουταλάκι λειωμένα φύλλα δεντρολίβανου

½ κουταλάκι φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι

1 αρνίσιο μπούτι (περίπου 1.800 γραμ.) καλά καθαρισμένο από λίπος, ξεκοκαλισμένο τυλιγμένο και δεμένο

Ζελέ δυόσμου προαιρετικό

Εκτέλεση

Κάψτε το φούρνο στους 200 0C. Ανακατέψτε τη μουστάρδα, το σκόρδο, το δεντρολόβανο και το πιπέρι και τρίψτε το μείγμα στην επιφάνεια του κρέατος. Καλύψτε το κρέας και αφήστε το στο ψυγείο για διάστημα μιας ημέρας πριν ψηθεί. Βάλτε το αρνί πάνω σε μια σχάρα κρέατος μέσα σε ρηχό ταψάκι για ψητά. Βάλτε το θερμόμετρο για ψητά στο σημείο του αρνιού με το περισσότερο ψαχνό. Ψήστε το κρέας για 15 λεπτά. Χαμηλώστε τη θερμοκρασία φούρνου στους 160 0C και ψήστε το κρέας για περίπου 1 ώρα και 1 τέταρτο... μέχρι να δείξει το θερμόμετρο 70 βαθμούς για ένα μέτρια ψημένο κρέας. Όταν το θερμόμετρο δείξει τη θερμοκρασία που θέλετε, βγάλτε το κρέας από το φούρνο και βάλτε το σε τάβλα κουζίνας. Τυλίξτε το μέσα σε αλουμινόχαρτο και αφήστε το να ψηθεί σε χλιαρό μέρος για 10 λεπτά. Η εσωτερική θερμοκρασία του ψητού θα συνεχίσει να ανεβαίνει. Κόψτε το σχοινί με ψαλίδι και πετάξτε το. Κόβετε το ψητό σε λεπτές φέτες και σερβίρετε συνοδεύοντας το με σάλτσα ή σάλτσα δυόσμου.