Το BLACKFISH μέσω CNN έκανε ευρύτερα γνωστό το θέμα της αιχμαλωσίας για τις φάλαινες & τα δελφίνια

Οι υπερασπιστές των δικαιωμάτων για τις φάλαινες και τα δελφίνια πραγματικά έκαναν μεγάλο άλμα, καθώς το ντοκυμαντέρ Blackfish βγήκε στον αέρα μέσω του προγράμματος του CNN (prime-time hours). Το φίλμ αφηγείται την ιστορία των φαλαινών όρκα, που κρατούνται σε αιχμαλωσία στα θεματικά πάρκα Seaworld στη Καλιφόρνια, Φλώριντα και Τέξας. Το Blackfish δεν είναι και κάτι εύκολο να το παρακολουθήσει κανείς... οι σκηνές όπου τεράστιες φάλαινες κολυμπούν απελπισμένες δίπλα σε οικογένειες ανθρώπων είναι διακριτικά ενοχλητικό, αλλά το φιλμ γίνεται λιγότερο διακριτικό αργότερα... Περισσότερο μέσα από μαρτυρίες πρώην εργαζομένων του SeaWorld, δείχνει πως οι φάλαινες, απογοητευμένες και βαριεστημένες από την αιχμαλωσία, επιτίθονται από καιρό σε καιρό με πράξεις εχθρικές. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τους θανάτους δύο εκπαιδευτών –της Keltie Byrne και Dawn Brancheau— καθώς και ενός νέου άντρα ονόματι Daniel P. Dukes, ο οποίος είχε μπει κρυφά στο πάρκο μια νύχτα. Το Blackfish επίσης παρουσιάζει ότι η εταιρεία επανειλλημένα έχει προασπαθήσει να συγκαλύψει αυτά τα προβλήματα.

 

Ένας μεγάλος αριθμός από τους τηλεθεατές μέσα από τα social media έγραψαν ότι μαθαίνοντας για τις δοκιμασίες των φαλαινών έκλαψαν, ενώ πολλοί δηλώνουν ότι δε θα ξανά επισκεφθούν τέτοια πάρκα. Το έζησα κι εγώ αυτές τις τελευταίες μέρες στο twitter ... όπου πολλοί άλλοι πρότειναν ότι πρέπει να αναγνωριστούν περισσότερα νομικά δικαιώματα για τα ζώα, ιδιαίτερα αυτά που έχουν υψηλή ευφυία. όπως είναι οι φάλαινες και τα δελφίνια.  Περισσότερα σχόλια έγιναν με τα hashtags #BlackfishOnCNN και #Blackfish... έτσι ώστε να μπορείτε να παρακολουθήσετε τις συζητήσεις οι ίδιοι.  Επίσης στο network’s website υπάρχουν μια συνέντευξη της filmmaker Gabriela Cowperthwaite, μια έρευνα αν οι φάλαινες ανήκουν στην αιχμαλωσία  και η συζήτηση με έναν πρώην εκπαιδευτή φαλαινών τον John Hargrove. Η σκηνοθέτιδα Γκαμπριέλα Κόουπεργουειτ δεν σχεδίαζε ποτέ να γυρίσει ντοκιμαντέρ για τις φάλαινες και δήλωσε: “Δεν γνώριζα τίποτα για τις φάλαινες. Δεν γνώριζα τίποτα για το SeaWorld. Δεν είναι ακτιβίστρια για την προστασία των ζώων. Είμαι μια μητέρα που πήγαινε τα παιδιά της στο SeaWorld».

Το 2010, ο Τίλικουμ, προκάλεσε τον τραγικό θάνατο της εκπαιδεύτριας του, μπροστά στα έντρομα μάτια μικρών και μεγάλων στο SeaWorld. To BLACKFISH ασχολείται με το ποιος ευθύνεται για ατυχήματα με φάλαινες, που βρίσκονται στην αιχμαλωσία και τι πραγματικά συμβαίνει στα θαλάσσια πάρκα. Ο Τίλικουμ ήταν μια φάλαινα 30 ετών που βρισκόταν σε αιχμαλωσία από το 1983. Ήταν γνωστός για την εμπλοκή του στο θάνατο δύο ακόμα ανθρώπων πριν το περιστατικό με την Ντον. Κατά την πρώτη περίοδο της αιχμαλωσίας του, ο Τίλικουμ χωρίς τη μητέρα του, κοινωνικοποιήθηκε από δύο άλλες όρκες που βρίσκονταν στην ίδια κατάσταση. Οι τρεις όρκες έσυραν τότε την εκπαιδεύτρια Κέλτι Μπιρν στο νερό και την έπνιξαν. O Τίλικουμ μεταφέρθηκε στο πάρκο SeaWorld στο Ορλάντο των ΗΠΑ.  

Eκεί οι άλλες όρκες του έκαναν επιθέσεις με αποτέλεσμα οι υπεύθυνοι να τον κλείνουν στην δεξαμενή απομόνωσης. Ήταν το 2010, που η φάλαινα προκάλεσε για ακόμα μία φορά τον τραγικό θάνατο της εκπαιδεύτριας της. Μετά από περίοδο ενός έτους, που ο Τίλικουμ σταμάτησε να εμφανίζεται μπροστά στο κοινό του SeaWorld, ξανάρχισε δουλειά με τους εκπαιδευτές το 2011 και υπό νέα μέτρα προστασίας. Η έρευνα των συνθηκών θανάτου στο πλαίσιο του ντοκυμαντέρ «Blackfish», άνοιξε τα μάτια της Γκαμπριέλλα σχετικά με τα όσα συμβαίνουν στα παρασκήνια θαλάσσιων πάρκων, όπως το SeaWorld και για το ποιος εντέλει ευθύνεται για ατυχήματα με φάλαινες, που εξαναγκάζονται στην αιχμαλωσία.

Η Ελληνική Σημαία γιορτάζει!

«Τούτο το λόγο θα σας πω

δεν έχω άλλο κανένα

μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα!»

                                         Κωστής Παλαμάς

Η Eλληνική Σημαία γιορτάζει και τιμάται στις 27 Οκτωβρίου, παραμονή της επετείου του ΟΧΙ του 40'. Η εθνική σημαία της Ελλάδας περιέχει εννέα ισοπαχείς, οριζόντιες και εναλλασσόμενες λευκές και κυανές παράλληλες λωρίδες. Μέσα σε ένα κυανό τετράγωνο στο πάνω προσίστιο μέρος, υπάρχει ένας λευκός σταυρός. Οι εννέα λωρίδες αντιστοιχούν σε κάθε γράμμα ξεχωριστά, από τη λέξη "ελευθερία". Επίσης είναι τόσες όσες και οι συλλαβές του "Ελευθερία ή Θάνατος". Ο σταυρός συμβολίζει το επίσημο θρήσκευμα της χώρας, τον χριστιανισμό, και κατά άλλους, είναι πανάρχαιο σύμβολο του δυισμού και συμβολίζει τα τέσσερα στοιχεία της φύσης.

Επίσης σύμφωνα με άλλη θεωρία, οι πέντε μπλε γραμμές συμβολίζουν τα πέντε ελληνικά πελάγη. Η εμφάνιση των γραμμών επιλέχθηκε λόγω της ομοιότητάς τους με την κυματισμένη θάλασσα, η οποία αγκαλιάζει τις ελληνικές ακτές. Η εναλλαγή των μπλε και άσπρων γραμμών κάνει την Ελληνική Σημαία όταν φυσάει να φαίνεται σαν πέλαγος. Ο σταυρός, ο οποίος βρίσκεται στο πάνω αριστερά μέρος της σημαίας και καταλαμβάνει το ένα τέταρτο της συνολικής της επιφάνειας συμβολίζει το σεβασμό και την αφοσίωση που έχουν οι Έλληνες για την Ελληνική Ορθοδοξία και δηλώνει τον σημαντικό ρόλο του χριστιανισμού στο μοντέρνο Ελληνικό Έθνος.

Το μπλε και το άσπρο της Ελληνικής σημαίας αντανακλά το μπλε από τον γαλανό ουρανό και το άσπρο από τα λιγοστά σύννεφα. Ο Κώδικας της Ελληνικής Σημαίας αποτελείται από ορισμένους αυστηρούς κανόνες οι οποίοι πρέπει να ακολουθούνται κατά γράμμα ως ένδειξη τιμής προς την Σημαία. Η ένδειξη τιμής προς την Σημαία αντικατοπτρίζει ένδειξη τιμής προς το Έθνος και τιμή προς τους ίδιους τους εαυτούς μας. Σε όλους τους αγώνες του Έθνους, οι Έλληνες πολέμησαν και υπερασπίστηκαν με τη ζωή τους το ιερό αυτό σύμβολο.

Η Ιστορία μας είναι γεμάτη από τέτοια περιστατικά αυτοθυσίας για την προστασία της Σημαίας μας. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα, όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν την Αθήνα την 27η Απριλίου 1941. Ο σημαιοφόρος πάνω στον Παρθενώνα, ο 17χρονος Κωσταντίνος Κουκκίδης, φορώντας την στολή της Ελληνικής νεολαίας της εποχής, παρά να παραδώσει τη σημαία στους Γερμανούς, την υπέστειλε και αφού την τύλιξε πάνω του, έπεσε μαζί με αυτήν από τον ιερό βράχο της Ακροπόλεως, στο κενό.

1.Η Ελληνική Σημαία εκπροσωπεί το Έθνος μας, την πατρίδα μας, και την κρατική μας οντότητα. Σε περίπτωση πολέμου η σημαία πρέπει να φυλάσσεται και προστατεύεται ακόμα και με την ζωή μας. 2. Σε περίπτωση που μια σημαία φθαρεί, τότε καίγεται, αλλά ΠΟΤΕ δεν πετιέται στα σκουπίδια. Στα σκουπίδια μπορούν να πεταχθούν μόνο οι στάχτες. 3. Η Σημαία χρησιμοποιείται μόνον σε έπαρση επί ιστού. Απαγορεύεται η οποιαδήποτε άλλη χρήση της (π.χ. κρέμασμα κουρτίνας, διακοσμητικό, ένδυμα, κ.λπ.) 4. Κατά την έπαρση της Ελληνικής Σημαίας στεκόμαστε όλοι προσοχή. Ο σημαιοφόρος αίρει γοργά. Κατά την διάρκεια της Έπαρσης της Σημαίας ψάλλεται ο Εθνικός Ύμνος. 5. Εάν υπάρχουν πολλές σημαίες τότε η Ελληνική πρέπει να βρίσκεται στο ίδιο ύψος ή ψηλότερα από τις υπόλοιπες. 6. Κατά την υποστολή της Σημαίας στεκόμαστε προσοχή. Ο σημαιοφόρος υποστέλλει αργά. 7. Κατά την ημέρα πένθους η Σημαία κυματίζει μεσίστια και αφού ο σημαιοφόρος τελειώσει την έπαρση, τότε προχωρεί σε υποστολή μέχρι το μέσο του ιστού. 8. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η Ελληνική Σημαία να αγγίζει το έδαφος για οιονδήποτε λόγο.

Σε περίπτωση που η Σημαία είναι πολύ μεγάλη, η έπαρση πρέπει να γίνεται από τον σημαιοφόρο και με την βοήθεια του παραστάτη. Το ίδιο πρέπει να γίνεται και κατά την υποστολή της Σημαίας.

            Η σημαία     

                                   του Ιωάννη Πολέμη

Πάντα κι όπου σ` αντικρίζω,

με λαχτάρα σταματώ,

υπερήφανα δακρύζω,

ταπεινά σε χαιρετώ.

Δόξα αθάνατη στολίζει

κάθε θεία σου πτυχή

και μαζί σου φτερουγίζει

της πατρίδος η ψυχή.

Όταν ξάφνου σε χαϊδεύει

τ` αγεράκι τ` αλαφρό,

μοιάζεις κύμα, που σαλεύει

με χιονόλευκον αφρό.

Κι ο σταυρός που λαμπυρίζει

στην ψηλή σου κορυφή,

ειν` ο φάρος που φωτίζει

μιαν ελπίδα μας κρυφή.

Σε θωρώ κι αναθαρρεύω

και τα χέρια μου χτυπώ,

σαν αγία σε λατρεύω,

σα μητέρα σ` αγαπώ.

Κι απ` τα στήθη μου ανεβαίνει

μια χαρούμενη φωνή:

«Να 'σαι πάντα δοξασμένη,

ω Σημαία γαλανή!»

Ευχάριστα νέα για την άγρια ζωή της Ευρώπης!

Αν και η βιοποικιλότητα της Ευρώπης στο σύνολο ακόμη μειώνεται, μια πρόσφατη δημοσιευμένη μελέτη φέρνει τα ευχάριστα νέα ότι πολλά είδη της άγριας ζωής και πουλιά βρίσκονται σε ανάκαμψη.

Είναι αλήθεια ότι η βιοποικιλότητα βρίσκεται σε κρίση παγκοσμίως. Οι νέες αναφορές μας βομβαρδίζουν με δεδομένα για τη μείωση των πληθυσμών διάφορων ειδών και οι τρόποι με τους οποίος προκαλούμε τη μείωση τους. Όμως στην Ευρώπη τα πράγματα τείνουν διαφορετικά, καθώς πολλά είδη κάνουν θεαματική ανάκαμψη, αυξάνονται σε αφθονία, προσφέρουν οφέλη στους ντόπιους και εμπνέουν ελπίδα για το μέλλον των ειδών σε διατήρηση.

Η νέα μελέτη με τίτλο ‘Wildlife Comeback in Europe' είναι η πρώτη σε βάθος μελέτη, που καταγράφει στην Ευρώπη είδη σε ανάκαμψη. Επιστήμονες από τη Zoological Society of London, συνεργάστηκαν με επιστήμονες από το BirdLife International και το European Bird Census Council, και όλοι οι ειδικοί μαζί συγκέντρωσαν δεδομένα για την αφθονία και διανομή επελεγμένων Ευρωπαϊκών ειδών, τα οποία δείχνουν σημάδια ανάκαμψης.

Τα στοιχεία αναλύθηκαν για να παράγουν λεπτομερείς λογαριασμούς για το πως, γιατί και που 18 θηλαστικά και 19 είδη πουλιών έχουν επανακάμψει τα τελευταία 50 ή 60 χρόνια. Ο Iberian lynx δείχνει σημάδια επανάκαμψης, οι πληθυσμοί των καφέ αρκούδων έχουν διπλασιαστεί, οι γκρίζοι λύκοι έχουν αυξηθεί 30%, και ο θαλασσαετός «White-tailed sea eagle» έχει κάνει επίσης θεαματική επιστροφή....για να σας αναφέρουμε μερικά από τα πιο γνωστά είδη.  

Υπήρξε μεγάλη ποικιλία ανάμεσα στα είδη και τις περιοχές, με μια αύξηση για παράδειγμα κάτι λιγότερο από 10% για τους Red kites, αλλά περισσότερο από 14% για τον ευρωπαίο κάστορα (από το 1960).  Για τα πουλιά, ο μέσος όρος τους παρέμεινε σταθερός, αλλά τα θηλαστικά έχουν αυξηθεί κατά μέσο όρο 30% και η ανάκαμψη τους είναι μεγαλύτερη στη νοτιότερη και δυτική Ευρώπη.

 

Οι περιορισμοί στο κυνήγι και η νομική προστασία τοποθεσιών διατήρησαν το γενετικό υλικό, το οποίο μπόρεσε να λειτουργήσει ως πηγή για τους πληθυσμούς με εκτενή προγράμματα επανεισαγωγής, τα οποία εφαρμόστηκαν τουλάχιστον σε 25 Ευρωπαϊκές χώρες. Για παράδειγμα ο Ευρωπαϊκός βίσωνας βρίσκεται σε μια θεαμτική ανάκαμψη περισσότερο από 3000% από το 1960. Ζει κυρίως στο δάσος Bialowieza Primeval Forest ανάμεσα στη Πολωνία και Λευκορωσία, όπου και πρωτοβρέθηκε το 1952. Η πιο πρόσφατη επαναεισαγωγή έγινε στις αρχές του 2013, με απελευθέρωση 8 βίσωνων στη Γερμανία.

 

Στα πουλιά, οι χήνες οδηγούν... και είναι πρώτες σε ανάκαμψη. Οι σπάνιοι πληθυσμοί Barnacle goose (στην Γροιλανδία, Svalbard και Ρωσία) αυξήθηκαν από το 1950. Ο πληθυσμός της Ρωσίας έχει τη μεγαλύτερη αύξηση και από 10,000 individuals το 1950, το 2009 μετρήθηκαν συνολικά 908,000 individuals. Περισσότερα πληροφορίες αναφέρονται στη μελέτη, η οποία τονίζει ότι κατανοώντας τους μηχανισμούς, θα επιτρέψει στην άγρια ζωή να επανακάμψει και είναι πιο κρίσιμο για καλύτερη διατήρηση της στην Ευρώπη και παγκοσμίως. Σίγουρα η μελέτη μας δίνει ελπίδες ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε!

κρίσιμη ψηφοφορία για την υπεραλίευση στην Ευρώπη

 Στο Στρασβούργο την Τετάρτη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έγινε ψηφοφορία σχετικά με το νέο Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ) και αφορούσε την κατανομή των 6,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, που θα διατεθούν την επόμενη επταετία από το ταμείο στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Το Ευρωκοινοβούλιο έκρινε ότι πρέπει να διατεθούν λιγότερα χρήματα από ό,τι πρότεινε η Κομισιόν για την επιδότηση των καυσίμων για τα αλιευτικά σκάφη και τον λεγόμενο εκσυχρονισμό του στόλου, ο οποίος θα αύξανε την αλιευτική ικανότητα. Αντίθετα ψήφισε υπέρ της αύξησης των κονδυλίων για την συλλογή επιστημονικών δεδομένων και την εφαρμογή των αλιευτικών κανόνων.

 

Εδώ και χρόνια οι επιστήμονες προειδοποιύν ότι η κατάσταση δεν είναι βιώσιμη και απειλεί να οδηγήσει σε κατάρρευση των πληθυσμών σε διάστημα λίγων δεκαετιών. Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η υπεραλίευση πλήττει σήμερα το 80% των ιχθυαποθεμάτων στη Μεσόγειο και το 47% των ευρωπαϊκών αποθεμάτων στον Ατλαντικό, συγκριτικά με μόλις 21% στην αλιευτική βιομηχανία των ΗΠΑ. Μάλιστα για αυτή τη κρίσιμη ψηφοφορία της Τετάρτης σχεδόν 200 επιστήμονες υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την οποία ζητούσαν να περικοπούν οι επιδοτήσεις για νέα αλιευτικά.

 

Στην επιστολή επεσήμαναν «Οι επιδοτήσεις αυτές δημιουργούν ισχυρά κίνητρα για υπεραλίευση και η μείωσή τους είναι ένα από τα σημαντικότερα μέτρα που μπορούν να ληφθούν για την καταπολέμηση του προβλήματος». Τώρα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να διαπραγματευτεί την απόφαση με την Κομισιόν και τις χώρες-μέλη. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ικανοποίησε πάντως τις περιβαλλοντικές οργανώσεις. H Σάσκια Ρίτζαρντς, ειδική σε θέματα αλιείας για την Greenpeace στις Βρυξέλλες ανέφερε στο δικτυακό τόπο του Science ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κινήθηκε στη σωστή κατεύθυνση και δίνει έμφαση στη συλλογή πολύτιμων δεδομένων.

Η ψηφοφορία για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας έρχεται έπειτα από την μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής στην ΕΕ, με βασικό μέτρο την απαγόρευση της απόρριψης των λεγόμενων «άχρηστων» ψαριών πίσω στη θάλασσα. Πριν την ψηφοφορία, Περιβαλλοντικές Οργανώσεις, αλλά και εκατοντάδες πολίτες ζήτησαν από τους Ευρωβουλευτές να είναι συνεπείς στις δεσμεύσεις τους και να ψηφίσουν υπέρ ενός πακέτου επιδοτήσεων που θα εξασφαλίζει τον τερματισμό της υπεραλίευσης και την ανάκαμψη των ιχθυαποθεμάτων ως το 2020.

Στο Στρασβούργο ο Markus Knigge, εκπρόσωπος του πανευρωπαϊκού δικτύου OCEAN2012 δήλωσε: «Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αν και απέρριψε την πρόταση επανεισαγωγής επιδοτήσεων για την κατασκευή νέων σκαφών, διατήρησε κάποιες από τις παραδοσιακές ενισχύσεις που παρέχουν κίνητρα για υπεραλίευση, όπως την επιδότηση για αντικατάσταση μηχανής» Θετική είδηση αποτελεί η αύξηση της οικονομικής ενίσχυσης προς τα κράτη-μέλη για τη συλλογή αλιευτικών δεδομένων, τον έλεγχο των αλιευτικών δραστηριοτήτων και την εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου. Τα μέτρα αυτά αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για την αποτελεσματική διαχείριση των αλιευτικών πόρων και την εξάλειψη της παράνομης αλιείας.

Tο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενίσχυσε διατάξεις, που αφορούν στην παροχή επιδοτήσεων μόνο προς τους αλιείς και τα κράτη-μέλη που συμμορφώνονται με τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Απομένουν οι τελικές διαπραγματεύσεις επί του τελικού κειμένου με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το αρμόδιο Συμβούλιο Υπουργών. Ίσως η βιώσιμη και κερδοφόρα αλιεία μπορεί να γίνει πραγματικότητα έως το 2020, εφόσον το Συμβούλιο Υπουργών και οι εθνικές αρχές κινηθούν προς την κατεύθυνση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.