Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Τα παιδιά το μέλλον της Γης


Τα παιδιά είναι αυτά, που μέσα από το τρόπο ζωής τους, τις σκέψεις τους και την αυτοπεποίθεση τους θα μπορέσουν να σώσουν τον πλανήτη... να αλλάξουν τον κόσμο. Η επαφή τους με τη φύση, το παιχνίδι στην εξοχή, η ενθάρρυνση, η ενημέρωση για το τι ακριβώς συμβαίνει στη Γη.... θα τα εφοδιάσουν με τη δύναμη να κάνουν κάτι. Ήδη μεγαλώνουν με την εντύπωση ότι τα περιβαλλοντικά προβλήματα, που αντιμετωπίζουμε είναι πολύ δύσκολα, σοβαρά και άλυτα... όμως εκεί είναι που πρέπει να τ’ αναστρέψουμε όλα αυτά δίνοντας τους τη δύναμη, τη γνώση, την αίσθηση ότι όλα μπορούν να γίνουν αλλιώς. Το πράσινο είναι η ζωή μας. Όταν ο πλανήτης είναι πράσινος, γεμάτος βλάστηση και υγιής... το έδαφος είναι γόνιμο και δίνει καλούς καρπούς, υπάρχει άφθονο καθαρό νερό, ο αέρας είναι καθαρός, η θάλασσες θησαυροί ζωής, τα ζώα συνυπάρχουν μαζί μας και υπάρχει τροφή και γι’αυτά χωρίς να εξαφανίζονται και να διαταράσσουν το φυσιολογικό κύκλο ζωής... το πολύτιμο οικοσύστημα μας.

Υπάρχουν τόσα ... μα τόσα πολλά, που τα παιδιά μπορούν να μάθουν για να επιβιώσουν και να διαφυλάξουν το μέλλον τους στη Γη. Ξεκινώντας από το φύτεμα ενός δέντρου, που τα δέντρα μας προσφέρουν τόσα πολλά... οξυγόνο, χαρτί, δροσιά, καρπούς, φωλιές για άλλα ζώα... ως την ανακύκλωση. Κάθε οικογένεια μπορεί να μάθει τα παιδιά να ανακυκλώνουν το γυαλί, το χαρτί, το μέταλλο, τις ηλεκτρικές συσκευές... να μη ρυπαίνουν τη φύση με τα σκουπίδια. Ακόμη και τα παιχνίδια τους μπορούν να είναι από φυσικά υλικά, ενώ οι συσκευασίες φτιαγμένες από υλικά, που έχουν ήδη ανακυκλωθεί. Έχει υπολογιστεί ότι μόνο στην Αμερική, κάθε καταναλωτής πετάει στα σκουπίδια κατά μέσον όρο 25 κιλά πλαστικού υλικού συσκευασίας κάθε χρόνο. Το 1/3 των σκουπιδότοπων είναι σκουπίδια από υλικά συσκευασίας. Πολλοί κατασκευαστές παιχνιδιών χρησιμοποιούν ακριβό υλικό συσκευασίας για να κάνουν τα παιχνίδια να φαίνονται καλύτερα και φανταχτερά... όμως ξετυλίγουμε το περιτύλιγμα και το πετάμε αμέσως στα σκουπίδια. Δεν είναι τόσο ανόητο... τόσο βλαβερό;

Στα παιδιά αρέσει τόσο να ζωγραφίζουν... και συχνά εμπνέονται από την ίδια τη Φύση. Τα περισσότερα χρώματα και βαφές φτιάχνονται από πετρέλαιο, περιέχουν χημικά όπως το τολουένιο και την αιθανόλη... Τα παράγωγα πετρελαίου ουσιαστικά ξοδεύουν ένα φυσικό πόρο της Γης, ενώ τα χημικά τη μολύνουν. Είναι τόσο τραγικό τα παιδιά να δημιουργούν με αγάπη και παράλληλα να καταστρέφουν το τοπίο, που ζωγραφίζουν και το μέλλον τους. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη σε γωνιές του πλανήτη, παιδάκια που ζωγραφίζουν με χυμούς φρούτων, φυτών... γιατί δεν έχουν να αγοράσουν, ούτε έχουν πρόσβαση σε τοξικές μπογιές και μαρκαδόρους. Δεν είπαμε να ξεζουμίζουν τα παιδιά στις ακουαρέλες φράουλες κι άλλα, όμως μπορούν να επιλέγουν μπογιές με βάση τους το νερό, κόλλες και μαρκαδόρους με βάση τους το νερό, φυσικά υλικά και οικολογικές μπογιές...π.χ. από κερήθρα. Ήδη το κράτος θα έπρεπε να είχε επιβάλλει την αγορά των αναλώσιμων υλικών για παιδιά από πιστοποιημένες οικολογικές εταιρείες και σχετικούς οργανισμούς.

Βάζουμε τη τροφή των παιδιών μέσα «διογκωμένη πολυστερίνη», ένα άφθαρτο σκουπίδι, που δεν μπορεί ΠΟΤΕ να διασπαστεί έξω στη φύση. Το υλικό το γνωρίζουμε όλοι, γιατί φτιάχνονται πλαστικά ποτήρια μιας χρήσεως και κουτιά, που κρατάνε ζεστό το φαγητό. Πολλά φαστ φουντάδικα σερβίρουν τα χάμπουργκερ μέσα σε τέτοια κουτάκια μιας χρήσης. Κι ενώ δημιουργούνται από πόρους της Γης μας, ακόμη και 500 χρόνια αργότερα, ένα παιδί μπορεί να βρει έξω στη φύση ένα τέτοιο ποτήρι, από κάποια εκδρομή στο παρελθόν. Το πλαστικό αυτό γίνεται από χημικές ουσίες, που κάνουν τη τρύπα του όζοντος ακόμη μεγαλύτερη. Εδώ πρέπει να επισημάνω ότι η διογκωμένη πολυστερίνη είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη για τα θαλάσσια ζώα, καθώς επιπλέει στο νερό και ξεγελάει ως τροφή. Μια θαλάσσια χελώνα μπορεί να φράξει σιγά σιγά το στομάχι της και να πεθάνει ή να μη μπορεί να καταδυθεί ξανά. Τι μπορούν να κάνουν τα παιδιά; Ζητείστε χάρτινα ποτήρια ή το φαγητό να μην είναι σε τέτοιον περιέκτη. Εξηγείστε ευγενικά ότι αν και προτιμούν τα παιδιά αυτό το φαγητό, δεν θέλουν να κάνουν κάτι, που θα βλάψει τη Γη. Απέφυγε στις εκδρομές στο δάσος, τη χρήση πλαστικών πιάτων και ποτηριών, ακόμη και τις πλαστικές αυγοθήκες. Μπορούμε να καταργήσουμε την ευρεία χρήση της διογκωμένης πολυστερίνης.

Τα παιδιά από μικρά μπορούν να γίνουν μέλος μιας οργάνωσης, που ιδρύθηκε από ανθρώπους, όπως κι εσύ, δηλαδή ενδιαφέρονται κι εκείνοι για το τι συμβαίνει στη Γη μας. Οι περισσότερες απ’αυτές τις οργανώσεις έχουν ειδικά ενδιαφέροντα, όπως για τη σωτηρία ζώων ή φυτών ή προστασία της θάλασσας. Άλλες πάλι ενδιαφέρονται για όλα όσα έχουν σχέση με το μέλλον του περιβάλλοντός μας. Άλλες διασώζουν χελώνες κι άλλες γεράκια, άλλες είναι κέντρα περίθαλψης άγριων ζώων κι άλλες πρωτοβουλίες για τη σωτηρία των δασών... Σίγουρα κάθε παιδί θα βρει αυτό, που το ενδιαφέρει περισσότερο. Εκεί οι άνθρωποι εργάζονται αδιάκοπα και σκληρά για να προστατεύσουν τη Γη μας και ψάχνουν πάντα κι άλλο κόσμο για να έρθει κοντά τους. Υπάρχουν περιβαλλοντικές οργανώσεις στην Ελλάδα, αλλά και παγκόσμιες όπως Defenders of Wildlife, Greenpeace, WWF, Tree People…

Τα τελευταία χρόνια λόγω και της οικονομικής κρίσης, λειτουργεί η μέθοδος «από χέρι σε χέρι». Τα παιδιά αντί να πετάξουν στα σκουπίδια τα παιχνίδια τους ή τα ρούχα τους, μπορούν να τα δωρήσουν σε άλλα παιδιά, σε φιλανθρωπικές οργανώσεις, νοσοκομεία ή βιβλιοθήκες αν είναι βιβλία... Είναι ένας σπουδαίος τρόπος να σώσεις τη Γη, αφού μπορείς να ξεφορτωθείς πράγματα που δεν θέλεις ή δε σου είναι χρήσιμα πλέον και να δώσεις χαρά σε κάποιο άλλο παιδάκι. Τα πράγματα που χρησιμοποιούν τα παιδιά είναι φτιαγμένα από υλικά που βγαίνουν από τη Γη, και συνεχίζουν να είναι χρήσιμα και πολύτιμα, έστω κι αν δεν τα χρειάζονται πια. Αντί να πετάξουν τα παλιά τους πράγματα... επιτραπέζια παιχνίδια, βιβλία που διάβασαν χιλιάδες φορές, παζλ, παιχνίδια κατασκευές... μπορούν να τα χαρίσουν σε κάποιον άλλον ή να κάνουν κάτι που κάνει ένα παιδί που κάθε χρόνο πουλάει στα υπόλοιπα παιδιά της γειτονιάς τα παλιά του πράγματα και αγοράζει καινούργια... ανακυκλώνοντας έτσι με έξυπνο τρόπο.

Το κεφάλαιο ΝΕΡΟ είναι πολύ σημαντικό και τα παιδιά πρέπει να μάθουν να μη το ξοδεύουν άσκοπα. Πρέπει να μάθουν την ορθή χρήση του και ότι είναι ένα πολύ πολύτιμο αγαθό, που δεν το απολαμβάνουν όλα τα παιδάκια του πλανήτη. Όλα θέλουν τρόπο, που μπορεί να διδαχθεί, από τον τρόπο που πλένουν τα δόντια τους και κάνουν μπάνιο μέχρι όταν πλένουν κάποια πιάτα ή πίνουν νερό. Δεν πρέπει να σπαταλάνε το νερό χύνοντας το στο νεροχύτη, αλλά καλύτερα να ποτίσουν ένα διψασμένο φυτό. Επίσης δεν τραβάμε άσκοπα το καζανάκι της τουαλέτας. Το νερό τρέχει από τη βρύση γρηγορότερα απ’ ότι νομίζουμε... έχει υπολογιστεί ότι ώσπου να πιούμε νερό και να δροσιστούμε, αν τρέχει η βρύση, θα μπορούσαμε να γεμίσουμε 10 χαρτόκουτα από γάλα ενός λίτρου. Μάλιστα αν αφήνεις το νερό να τρέχει, όταν πλένεις τα πιάτα, ξοδεύονται περίπου 100 λίτρα νερό, όσο δηλαδή για να πλυθεί ένα ολόκληρο αυτοκίνητο! Τώρα η ζωή των παιδιών έχει γίνει ευκολότερη, απλώς ανοίγουν μια βρύση, όμως πρέπει να γνωρίζουν ότι υπάρχουν ακόμη στη Γη παιδιά, που τραβούν νερό με τον κουβά από πηγάδια ή περπατούν ώρες με πολύ κόπο για λίγο νερό.

Ο πλανήτης μας αποτελείται κυρίως από νερό και το μεγαλύτερο μέρος,ως γνωστόν, είναι καλυμμένο από τους ωκεανούς. Υπάρχουν οι λίμνες, τα ποτάμια, τα υπόγεια νερά, οι πηγές... Ολάκερη η ζωή πάνω στη Γη... από τη φάλαινα ως το τελευταίο σκουλήκι και σκαθάρι... εξαρτάται από τα νερά αυτά. Γι’αυτό τα παιδιά μαθαίνουν ότι δεν πετάμε στη θάλασσα σκουπίδια και χημικά, μαθαίνουν να προστατεύουν τα ποτάμια και τις λίμνες από κάποιους που αδειάζουν εκεί δηλητηριώδη χημικά και σκουπίδια. Τα υπόγεια νερά μολύνονται επίσης από βλαβερά υγρά, πετρέλαια, βενζίνη, λιπάσματα και εντομοκτόνα. Τα ποτάμια είναι σπουδαία μέρη για παιχνίδι και ευτυχώς κάποια παιδιά έχουν αυτή τη δυνατότητα αν μένουν κοντά σε κάποιο... τσαλαβουτάνε στα νερά τους, διασκεδάζουν, εξερευνούν, πετάνε πέτρες, γυμνάζονται... Αυτά τα παιδιά μπορούν να «υιοθετήσουν ένα ποτάμι» , να προσέχουν τις όχθες του και να μαζεύουν όλα τα σκουπίδια, που βρίσκουν... αν διαπιστώσουν διαρροή λυμάτων μέσα στο ποτάμι ή πετρελαίου, οφείλουν να ενημερώνουν αμέσως τους γονείς τους ή κάποιον άλλο μεγάλο. Με τους φίλους τους μπορούν να φυτέψουν δέντρα στις όχθες του ποταμιού, τα δέντρα αυτά στο μέλλον θα συγκρατούν το χώμα για να μη το παρασύρει το ποτάμι.

Τα παιδιά όταν τρώνε και αφήνουν φαγητό στο πιάτο τους, μπορούν να μάθουν να μη το πετάνε στα σκουπίδια, αλλά μπορούν να μάθουν να το μετατρέπουν σε γόνιμο χώμα... οργανικό λίπασμα. Ο καθένας μας μπορεί να κάνει μόνος του κοπριά από φύλλα, χορτάρια, αποφάγια... από σκουπίδια, που είναι οργανικά. Είναι εύκολο και υπάρχουν αρκετοί τρόποι, ενώ και εγχειρίδια κυκλοφορούν για περισσότερες οδηγίες. Ένα παιδί εύκολα μπορεί να τοποθετεί σε μια γωνιά στον κήπο του τέτοια υλικά, ώσπου ο σωρός να γίνει φυλλόχωμα. Μαζί με κάποιον μεγάλο μπορούν να εφοδιαστούν ειδικούς κάδους δημιουργίας κομπόστ, αλλά αυτό που σίγουρα θα συναρπάσει τους μικρούς είναι η κοπριά με τα σκουλήκια. Τα σκουλήκια της γης είναι οι καλύτεροι τεχνίτες... και οι γεωσκώληκες μπορούν να αγοραστούν από κάποιο φυτώριο και να φάνε τα σάπια σκουπίδια μετατρέποντας τα σε κοπριά. Οργανικά σκουπίδια υπάρχουν άφθονα, αφού αποτελούν τα μισά σπιτικά σκουπίδια.

Τα παιδιά πρέπει να αγαπούν τα ζώα. Συχνά σε βόλτες στη φύση θα έρθουν σε επαφή μ’αυτά. Ιδιαίτερα πρέπει να κατανοήσουν την αξία των πουλιών και ο καλύτερος τρόπος για να μαζέψεις πουλιά στην αυλή είναι να μάθεις τα παιδιά να τοποθετούν νερό ή την αγαπημένη τροφή των πουλιών σε πιάτο. Αν μάθουν να κατασκευάζουν και κάποιο σπιτάκι θα είναι υπέροχο. Οι μεγάλοι θα τους μάθουν τα κόλπα... να ταίζουν τα πουλιά με φυστίκια ανάλατα με το τσόφλι, να κρεμούν πορτοκαλόφλουδες σε ένα δέντρο, που τα πουλά τρελαίνονται να τις τσιμπολογούν...κι άλλα. Φτιάξτε μια μπανιέρα για τα πουλιά από υλικά που ήδη έχετε κι αν υπάρχουν και γάτες εκεί κοντά, ίσως χρειαστεί η μπανιέρα να τοποθετηθεί κάπου ψηλά. Σ’όλο τον κόσμο, τα πουλιά κινδυνεύουν και χάνουν ολοένα και πιο πολλές φωλιές και πεθαίνουν. Μερικά πουλιά έχουν χαθεί οριστικά και τα παιδιά οφείλουν να μάθουν να προστατεύουν όσα απόμειναν ακόμα. Αν με την Κλιματική Αλλαγή, χιονίσει αργά την Άνοιξη, τότε που κάποια πουλιά έχουν κιόλας ξαναγυρίσει για καλοκαίρι, συχνά ξεπαγιάζουν και δεν έχουν που να πάνε. Αν όμως κάποιο παιδάκι του φτιάξει μια ζεστή φωλιά, μπορεί να γεννήσουν τα αυγά του και να μεγαλώσουν τα πουλάκια τους μέσα στη αυλή.

Έχει υπολογιστεί ότι κάθε εβδομάδα με τους ρυθμούς που ζούμε σήμερα, εξαφανίζονται περίπου 20 είδη φυτών και ζώων. Τι απογοητευτικό; Εξαφανίζονται για πάντα από τη Γη μας. Όμως κάποιοι άνθρωποι ευτυχώς έχουν ήδη αρχίσει και κάνουν κάτι γι’αυτό. Τα παιδά ζουν στη κοινωνία της πληροφόρησης, οπότε ακούνε ότι κινδυνεύει το αρκουδάκι Πάντα, ο ρινόκερως, ο αφρικανικός ελέφαντας, η ασιατική τίγρη, η πολική αρκούδα... Κάθε παιδάκι μπορεί να «υιοθετήσει» ένα ζώο και τα χρήματα που δίνει ξοδεύονται για τη φροντίδα αυτού του ζώου. Εδώ μπορεί να βοηθήσει ένας μεγάλος, αλλά η ικανοποίηση του παιδιού και το καλό θα είναι μεγάλο. Συνήθως οι υιοθεσίες κοστίζουν περισσότερο από 25 δολάρια, και το παιδάκι από εκεί και πέρα λαμβάνει μερικά στοιχεία για το ζώο του, τη φωτογραφία του, κάποιες αφίσες... είναι κάτι που πολλά παιδιά μαζί μπορούν να το πραγματοποιήσουν ως ομάδα και να μοιραστούν τα έξοδα με φίλους ή συμμαθητές τους.

Ζούμε στη χώρα με τις περισσότερες δαντελωτές ακτές της Ευρώπης... τα παιδιά μας από τα βασικότερα που πρέπει να μάθουν είναι να μη πετάνε σκουπίδια στην παραλία. Όταν πηγαίνουν για ψάρεμα να πετάνε τίποτα...ούτε την άχρηστη πετονιά στο νερό, ούτε πλαστικά δακτυλίδια, σκίσε τα πρώτα με ένα ψαλίδι ή ένα μαχαίρι και κατευθείαν στο σκουπιδοντενεκέ. Αυτά τα πλαστικά δακτυλίδια, που συσκευάζουν τα κουτιά των αναψυκτικών μόλις βρεθούν στη θάλασσα γίνονται αόρατα για τα θαλάσσια πλάσματα και τα πουλιά, που ψάχνουν για τροφή. Για παράδειγμα καθώς οι γλάροι και οι πελεκάνοι κάνουν τις βουτιές τους για να ψαρέψουν, μπορεί ο λαιμός ή το ράμφος τους να χωθεί μέσα σ’αυτά τα πλαστικά δσχτυλίδια. Κι έτσι παγιδευμένοι, θα πνιγούν ή θα πεθάνουν από τη πείνα. Όποτε τα παιδιά πάνε στη παραλία μπορούν να έχουν μαζί τους μια μεγάλη σκουπιδοσακούλα και να μαζεύουν ότι σκουπίδια βρουν. Αν πάλι βρουν μπουκάλια, κουτάκια...μπορούν να τα πάνε στην ανακύκλωση. Κάθε χρόνο διοργανώνονται μεγάλοι καθαρισμοί ακτών και μαζεύονται τόνοι σκουπιδιών, η συμμετοχή των παιδιών θα τους δώσει μεγάλη χαρά αν αρχίσουν να το βλέπουν σαν ένα παιχνίδι, που είναι τόσο ευεργετικό για τα ίδια και το μέλλον τους.

Υπάρχουν τόσοι τόσοι τρόποι και τόσα πράγματα, που μπορούν να μάθουν τα παιδιά και να τα υιοθετήσουν για μια καλύτερη ζωή.... που σίγουρα δεν μπορούν να αναλυθούν σε ένα άρθρο. Από τη χρήση του ποδηλάτου, και αν δεν είναι μακριά, μη ζητάς να πας με τ’αυτοκίνητο, για τη διαρροή θερμότητας ή το κλείσε το κρύο στο ψυγείο.... από το σβήσιμο των φώτων ως την αγορά ενός ζωντανού φυσικού χριστουγεννιάτικου δέντρου... από το λιγότερες σακούλες ως το οικονομία στο πότισμα....κ.ο.κ. Εκείνο που καταλαβαίνουμε είναι ότι όλα μπορούν να ενσωματωθούν στη καθημερινότητα του παιδιού σαν ένα παιχνίδι, που είναι για το παιδί μια μεγάλη ευχαρίστηση και έχει τεράστια σημασία για την ανάπτυξη του. Τι καλύτερο παιχνίδι στη φύση σε ένα περιβάλλον που το παιδί έμαθε να σέβεται και να προστατεύει!