Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

HEALTH & SAFETY AWARDS - Βραβεία για την Εργασιακή Υγεία & Ασφάλεια 2018



Παρακολούθησα την Τετάρτη 18 Απριλίου 2018 τη Τελετή Απονομής των Health & Safety Awards 2018 στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Και φέτος η αγορά επικρότησε «ηχηρά» τις καλύτερες πρακτικές για την Υγεία & Ασφάλεια στους χώρους εργασίας. 


Ενημερωθήκαμε για τις κορυφαίες και καινοτόμες πρακτικές, δράσεις και πολιτικές, που ξεχώρισαν στην εργασιακή Υγεία & Ασφάλεια και βραβεύτηκαν επιχειρήσεις, οργανισμοί, φορείς και πάροχοι υπηρεσιών.

Η διοργάνωση των Health & Safety Awards επιβραβεύει και αναδεικνύει τις καλύτερες πρακτικές στη διαχείριση Υγείας & Ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους στη τελετή απονομής παρευρέθηκαν 300 υψηλόβαθμα στελέχη των βραβευθέντων επιχειρήσεων, εκπρόσωποι υπουργείων, οργανισμών, φορέων και επαγγελματικών συνδέσμων, καθώς και decision makers της αγοράς.

Ο πρόεδρος της Κριτικής Επιτροπής, Αντώνης Χριστοδούλου, «άνοιξε» τη βραδιά παρουσιάζοντας στοιχεία σχετικά με την ΥΑΕ στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ παράλληλα υπογράμμισε την «αξία» της φαρμογής όλων των σχετικών διατάξεων. 


Στη συνέχεια επισήμανε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν μεγάλα περιθώρια εξέλιξης και ανάπτυξης των θεμάτων ΥΑΕ και πολλαπλές αναδυόμενες προκλήσεις και ευκαιρίες.

Ταυτόχρονα, ο Χριστοδούλου τόνισε ότι μεγαλώνει η ανάγκη για ενημέρωση και ενίσχυση της επικοινωνίας της ΥΑΕ και είναι πολύ σημαντικό να υπάρχουν πρωτοβουλίες, που εστιάζουν σε δραστηριότητες ενημέρωσης, προβολής και επιβράβευσης σχετικών προσπαθειών. 


Η διοργάνωση των Health & Safety Awards, υποστήριξε ο πρόεδρος, συμβάλλει με συνέπεια εδώ και 6 χρόνια καθοριστικά προς αυτήν την κατεύθυνση.

Ιδιαίτερα σημαντική στιγμή της βραδιάς υπήρξε η απονομή των Τιμητικών Βραβείων προς το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (το βραβείο παρέλαβε ο Λυμπέρης Ζαμπέτας, Διευθυντής Ανθρώπινου Δυναμικού και Περιβάλλοντος και Συνταγματάρχης του Νομικού Σώματος), το Ελληνικό Ινστιτούτο Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας (το βραβείο παρέλαβε ο Θεόδωρος Δέδες, Μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου) 


και το Ελληνικό Δίκτυο για την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη “CSR HELLAS” (το βραβείο παρέλαβε ο Πάκης Παπαδημητρίου, Αντιπρόεδρος Δ.Σ.) για τη συνολική συνεισφορά τους στον κλάδο.

Στην πρώτη ενότητα που απευθυνόταν σε «Εταιρείες, Φορείς και Οργανισμούς», Winners στον κλάδο τους αναδείχθηκαν οι FrieslandCampina Hellas, Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ), Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, Παπαστράτος, Goldair Handling, Knauf Γυψοποιία και Εταιρεία Διανομής Αερίου Αττικής.

Στη δεύτερη ενότητα που βραβεύθηκαν «Δραστηριότητες σε Εγκαταστάσεις και Υποδομές», Gold βραβείο απέσπασαν οι εταιρείες OTE, ΟΠΑΠ και Μυτιληναίος.

Στην τρίτη ενότητα που ήταν αφιερωμένη σε «Δραστηριότητες Εμπέδωσης Εταιρικής Κουλτούρας Υγείας & Ασφάλειας», στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου βρέθηκαν οι Μυτιληναίος, Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Φυσικού Αερίου (ΔΕΣΦΑ), Εταιρεία Διανομής Αερίου Αττικής, Ελληνικά Πετρέλαια, Παπαστράτος, Χάλυψ Δομικά Υλικά...

Ακόμη η Motor Oil - Διυλιστήρια Κορίνθου, Avin Oil, Coral, Όμιλος Ηρακλής, Imerys Greece και OTE.







Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Διάλογος για την κατάρτιση της Εθνικής Στρατηγικής για τα Δάση


Τη Τετάρτη 18 Απριλίου 2018 παραβρέθηκα στη Συνέντευξη Τύπου στη Βουλή των Ελλήνων, όπου ο Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτης Φάμελλος και η Πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας του Περιβάλλοντος της Βουλής των Ελλήνων, Κατερίνα Ιγγλέζη παρουσίασαν την πρωτοβουλία τους για την έναρξη δημόσιου διαλόγου για την ανάπτυξη μιας Εθνικής Στρατηγικής για τα Δάση (ΕΣΔ) με χρονικό ορίζοντα 20ετίας.

Η διαμόρφωση της ΕΣΔ αποτελεί ένα από τα επόμενα βήματα της κύρωσης των δασικών χαρτών, αφού πλέον τα δάση είναι ορισμένα και θεσμικά και χωρικά, καταλαμβάνοντας περισσότερο από τη μισή έκταση της χώρας. Η ΕΣΔ είναι μια μακροχρόνια συμφωνία της κοινωνίας πάνω σε αρχές και στόχους που συμβάλλουν στον αναπτυξιακό της σχεδιασμό. Οι στόχοι της ΕΣΔ οφείλουν να εναρμονίζονται και να ενσωματώνονται οριζόντια σε όλες τις κοινωνικές και οικονομικές πολιτικές της χώρας.

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας σε συνεργασία μετην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής των Ελλήνων, καλούν τα κόμματα, τους κοινωνικούς, οικονομικούς και επιστημονικούς φορείς και όλους τους πολίτες να πάρουν μέρος στη διαμόρφωση της Εθνικής Στρατηγικής για τα Δάση. Μιας στρατηγικής σημαντικής κυρίως για τη χώρα, αλλά και όσους εργάζονται ή θα εργαστούν για την προστασία και διαχείριση των δασών και δασικών εκτάσεων της χώρας. Η προσπάθεια για μια Εθνική Στρατηγική για τα Δάση δεν είναι η πρώτη. Προηγήθηκε αντίστοιχη πρωτοβουλία την περίοδο 1983-1985 η οποία κατέληξε σε μια ολοκληρωμένη πρόταση 25ετούς διάρκειας, που όμως δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Είναι δε ιδιαίτερα ενδιαφέρον ότι παρότι η “Μελέτη Στρατηγικής για την ανάπτυξη της Ελληνικής δασοπονίας και ξυλοπονίας” συντάχθηκε σε μια εποχή με διαφορετικά μέσα και προτεραιότητες, παραταύταείχε όραμα και στοχοθεσία. Αυτή η έλλειψη υλοποίησης της εθνικής στρατηγικής για τα δάση περιόρισε την ανάπτυξη στο χώρο και μεγέθυνε τις αντιπαραθέσεις. Η διαδικασία κύρωσης των δασικών χαρτών έφερε στο φως χρόνια θέματα της ελληνικής υπαίθρου, τα οποία η ελληνική Πολιτεία προσπαθεί να αντιμετωπίσει με σειρά ρυθμίσεων. Η σημερινή πρόταση είναι η Ελληνική δασοπονία να περάσει στην υιοθέτηση ενός άλλου μοντέλου, ενός μοντέλου «μεσογειακής δασοπονίας» στο πλαίσιο των δράσεων για την κλιματική αλλαγή, με χαρακτηριστικά:

  • Συμβολή στην τοπική ανάπτυξη και απασχόληση,
  • Αξιοποίηση των δημόσιων και μη δημόσιων δασών,
  • Προσαρμογή στις ιδιαιτερότητες των Ελληνικών μεσογειακών δασών και στην κλίμακα του μεσογειακού τοπίου, αξιοποιώντας την τοπική γνώση στην διαχείρισή του,
  • Υιοθέτηση παραδοσιακών και καινοτόμων καλών πρακτικών, που βασίζεται στη διεπιστημονικότητα,
  • Αναγνώριση της βόσκησης αγροτικών ζώων ως μέσο διαχείρισης των δασών,
  • Διατήρηση της μοναδικής παγκοσμίως βιοποικιλότητάς τους σε επίπεδο γενετικών πόρων, ειδών, οικοσυστημάτων και τοπίων,
  • Διαφοροποίηση των εργαλείων και των μέσων ανάλογα με τις βιοκλιματικές ζώνες,
  • Αναγνώριση της θήρας ως εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης
  • Προστασία των υγροτόπων και των λειτουργιών τους, των χειμαρικών ροών και τα δασολιβαδικών συστημάτων
  • Πρόληψη των πυρκαγιών και των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής.

Οι βασικοί άξονες που θα αναπτυχθεί η ΕΣΔ είναι οι εξής:

· Οικονομία του δάσους

· Κλιματική αλλαγή

· Προστασία και οικοσυστημικές λειτουργίες

· Απογραφή και παρακολούθηση

· Έρευνα και καινοτομία

· Διεθνείς πολιτικές και νομοθεσίες

· Διακυβέρνηση δασικού τομέα

Ο δημόσιος διάλογος για την ΕΣΔ περιλαμβάνει:

· Ειδικές θεματικές συνεδριάσεις της Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής των Ελλήνων

· Θεματικά συμμετοχικά εργαστήρια σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη μέσα στον Μάιο

· Ηλεκτρονικές Διαβουλεύσεις, μεταξύ των οποίων και μέσω www.opengov.gr

· Έκδοση της τελικής Υπουργικής Απόφασης με την Εθνική Στρατηγική για τα Δάση (Σχέδιο Στρατηγικής Ανάπτυξης της Δασοπονίας) το Σεπτέμβριο 2018

Η Ελλάδα, πολύ κοντά στην επέτειο των 200 χρόνων από την κήρυξη του Ελληνικού Κράτους, έχει φτάσει σε υψηλό ποσοστό δασοκάλυψης σε σχέση με το παρελθόν με δάση, στα περισσότερων των οποίων εφαρμόζεται αειφορική διαχείριση για δεκαετίες και τα οποία κυρίως μπορούν να προσφέρουν πληθώρα υπηρεσιών, από ξυλεία κατασκευών και τρόφιμα υψηλής διατροφικής αξίας έως άυλες υπηρεσίες όπως η δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα,η παραγωγή και η διήθηση του νερού. Κατόρθωσε, επίσης, από τη δεκαετία του 1920 με συστηματική και στοχευμένη εργασία, ιδιαίτερα της Δασικής Υπηρεσίας, να διευθετήσει ζημιογόνους ορεινούς χειμάρρους με αποτέλεσμα την αποτροπή της διάβρωσης, της μεταφοράς φερτών υλών και ως εκ τούτουτον σημαντικό περιορισμότων πλημμυρών σε χαμηλότερες ζώνες.

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σωκράτης Φάμελλος, δήλωσε: "Στην ΕΣΔ σκοπεύουμε να ορίσουμε τους στρατηγικούς στόχους της χώρας για την επόμενη 20ετία. Τα ελληνικά δάση, αν και καλύπτουν σε έκταση τα 2/3 της χώρας δεν συμβάλλουν καθόλου στο ΑΕΠ αυτή. Εμείς πιστεύουμε ότι μπορούν να συμβάλλουν στο 1% του ΑΕΠ της χώρας, προσφέροντας ταυτόχρονα εργασία και ανάπτυξη σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Η Εθνική Στρατηγική για τα Δάση, θα ισχυροποιήσει αυτούς τους στόχους.

Όμως, μια τέτοια ανασυγκρότηση οφείλει να σέβεται τους φυσικούς πόρους και την πλούσια βιοποικιλότητα της χώρας, να εξασφαλίζει το δικαίωμα όλων των πολιτών στις οικοσυστημικές υπηρεσίες, αλλά και να επενδύει στην αειφορία. Ένας στρατηγικός σχεδιασμός αναμένεται να περιορίσει σημαντικά και τις συγκρούσεις αναγκών και χρήσεων γης, διαδικασία που έχει αναδειχθεί και έχει αρχίσει να αντιμετωπίζεται ήδη μέσα από την κύρωση των δασικών χαρτών.

Μετά τις σημαντικές τομές που έχουμε υλοποιήσει, με την ανάρτηση και κύρωση των δασικών χαρτών, τα διαχειριστικά σχέδια βόσκησης, τους φορείς προστατευόμενων περιοχών και την επικαιροποίηση των προδιαγραφών των δασικών διαχειριστικών μελετών, προχωράμε και στη διαμόρφωση μιας μακροπρόθεσμης δασικής στρατηγικής.

Τέλος, η όλη συζήτηση γίνεται στο πλαίσιο της κλιματικής αλλαγής, στην πολιτική της προσαρμογής αλλά και στην κατεύθυνση του μετριασμού. Είναι οι ιδιαίτερα σοβαρές και άμεσες επιπτώσεις που μπορεί να έχουν οι κλιματικές αλλαγές στη ζωή των δασών, στην εκτατική κτηνοτροφία και σε όλες τις δευτερεύουσες καρπώσεις, όπως η αναψυχή ή η παραγωγή Μη Ξυλωδών Δασικών Προϊόντων. Για την Ελλάδα, όπως και για τις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες, σοβαρή απειλή για τα δάση και τις υπηρεσίες που παρέχουν αποτελούν οι δασικές πυρκαγιές και κυρίως οι μεγαπυρκαγιές, που και αυτές συνδέονται με την κλιματική αλλαγή.

Όλα αυτά τα θέματα θα τα λάβει υπόψη της η διαβούλευση με τους παραγωγούς και τους επιστήμονες του δασικού χώρου, μέσα από μια ανοιχτή δημοκρατική διαδικασία που ξεκινάει σήμερα από τη Βουλή, διαβουλεύεται με την κοινωνία και επιστρέφει για κύρωση στη Βουλή, ώστε να καταλήξει σε μια 20ετή, δίκαιη και κοινωνικά ισότιμη Εθνική Στρατηγική για τα Δάση."

Η Πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας του Περιβάλλοντος της Βουλής των Ελλήνων, Κατερίνα Ιγγλέζη, δήλωσε:

«Θεωρώ ότι η συνεργασία αυτή είναι πραγματικά ασυνήθιστη για τα δικά μας δεδομένα. Είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση θέλει να διαμορφώσει Στρατηγική και ανοίγει τον διάλογο με την κοινωνία μέσα από τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες. Κι αυτό το θεωρώ πολύ σημαντικό. Όταν η εκτελεστική και νομοθετική εξουσία συνεργάζονται μέσα από δημόσιες και δημοκρατικές διαδικασίες ευρείας διαβούλευσης με την κοινωνία, θεωρώ ότι μόνο θετική εξέλιξη μπορούμε να προσδοκούμε. Σήμερα έχουμε ανάγκη από μια νέα πολιτική για το φυσικό περιβάλλον, με σκοπό τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και την αειφορική του διαχείριση στο πλαίσιο της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Και σε αυτό ο δασικός τομέας μπορεί να ανακτήσει τον ρόλο του. Ένα άλλο μοντέλο δασοπονίας μπορεί να διευρύνει τις δυνατότητες απασχόλησης, πέρα από τη δασοπονία και σε άλλους τομείς, όπως η παραγωγή μη ξυλωδών προϊόντων, η εκτατική κτηνοτροφία, η δασική αναψυχή. Ένα μοντέλο μεσογειακής δασοπονίας, που θα έχει πραγματικά αναπτυξιακή προοπτική και θα επαναφέρει τον δασικό πλούτο ως παράγοντα για την παραγωγική ανασυγκρότηση της υπαίθρου».


Για μια μεσογειακή δασοπονία

Η οικονομική και κοινωνική συγκυρία των αρχών του 20ου αιώνα και των αμέσως επόμενων δεκαετιών υποχρέωσε τη δασική πολιτική στην Ελλάδα να εστιάσει σε βασικά έργα υποδομής, που είχε ιδιαίτερη ανάγκη η χώρα, όπως η αντιπλημμυρική προστασία και το οδικό δίκτυο, η οργάνωση της Δασικής Υπηρεσίας και η παραγωγή ξυλείας, η προσφορά εργασίας στους ορεινούς και παραδασόβιους πληθυσμούς, ιδιαίτερα μετά την καταστροφική δεκαετία του 1940. Αξιοποιώντας τις γνώσεις και την εμπειρία από τις ανεπτυγμένες τότε δασοπονικά χώρες, κυρίως της Κεντρικής Ευρώπης, οι Έλληνες δασολόγοι από τη δεκαετία του ‘20 και μετά, οργάνωσαν τη Δασική Υπηρεσία, αντιμετώπισαν σε μεγάλο βαθμό τα ιδιαίτερα πιεστικά χειμαρρικά φαινόμενα και δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για σταδιακή αύξηση της παραγωγής και της ποιότητας της ξυλείας για διάφορες χρήσεις. Η Δασική Υπηρεσία συνέβαλλε επίσης αποφασιστικά στη διατήρηση της βιοποικιλότητας στην ορεινή και ημιορεινή χώρα και ουσιαστικά έθεσε τις βάσεις για την μετέπειτα ανάπτυξη του ορεινού τουρισμού, παρότι αυτοί δεν ήταν οι κύριοι στόχοι της διαχείρισης. Η μακρόχρονη, όμως, αδυναμία της Πολιτείας να ασκήσει ολιστικές πολιτικές, να έχει μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και να οριοθετήσει το δασικό οικοσύστημα με την κύρωση δασικών χαρτών, μετέτρεψαν τα δάση από εν δυνάμει παραγωγικό και αναπτυξιακό τομέα της οικονομίας, σε τομέα καταπατήσεων, αποσπασματικών δράσεων και παρεμπόδισης αναπτυξιακών δραστηριοτήτων, που ήταν όμως απαραίτητες για την τοπική και εθνική οικονομία.

Σήμερα, η Ελληνική δασοπονία και ο κύριος φορέας της στην Ελλάδα, η Δασική Υπηρεσία, με τα επιτεύγματα και την εμπειρία του 20ου αιώνα ως κληρονομιά και με τη διαδικασία ανάρτησης και κύρωσης δασικών χαρτών να υλοποιείται με γοργούς ρυθμούς, μπροστά στις νέες προκλήσειςθα πρέπει:

  • να συνδράμει ουσιαστικά στην υλοποίηση των στόχων και των πολιτικών της ΕΕ και διεθνών οργανισμών, πχ. Στρατηγική για τα Δάση της ΕΕ, Στρατηγική για το Κλίμα της ΕΕ, Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα της ΕΕ, αλλά και να υλοποιήσει τις επιταγές της εθνικής νομοθεσίας, υπό το πρίσμα της ικανοποίησης της πρόβλεψης περί δάσους-δημόσιου αγαθού και προσφοράς του στη σημερινή εποχή.

  • να διατηρήσει και να αυξήσει το σημερινό ποσοστό δασοκάλυψης και να αυξήσει τις μακροπρόθεσμες δυνατότητες δέσμευσης και ταμίευσης άνθρακα

  • να συνεχίσει και να εξειδικεύσει την υδρονομική διαχείριση των δασών,
  • να εξασφαλίσει την αποκατάσταση των πληγέντων δασών από οποιαδήποτε αιτία, με προτεραιότητα στα παρόχθια και υδροχαρή δάση, στους προστατευόμενους δασικούς τύπους οικοτόπων, στα περιαστικά δάση και στα άλση,
  • να υποστηρίξει ένα άλλο μοντέλο δασοπονίας, το οποίο υλοποιώντας τους παραπάνω στόχους θα διευρύνει τις δυνατότητες απασχόλησης πέρα από τη δασοπονία, σε άλλους τομείς της πρωτογενούς παραγωγής, όπως είναι οι νέες προοπτικές αξιοποίησης του ξύλου, η παραγωγή μη ξυλωδών δασικών προϊόντων, η εκτατική κτηνοτροφία, η θήρα και η δασική αναψυχή. Ένα νέο μοντέλο που θα δίνει πραγματικό προϊόν και πραγματική εργασία, που θα εξασφαλίζει παραγωγική ανασυγκρότηση και θα έχει αναπτυξιακή προοπτική.
  • να υποστηρίξει τη δημιουργία και ανόρθωση αστικών και περιαστικών δασών, ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις όπως Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Πάτρα, κ.λπ.
  • * να υποστηρίξει την έρευνακαι την καινοτομία στα σχετικά πεδία σε εθνικό και διεθνές επίπεδο και να αποκτήσει συστηματική παρουσία στις προσπάθειες στήριξης της δασοπονίας στην Ανατολική Μεσόγειο, λαμβάνοντας υπόψη τις σοβαρές απειλές της κλιματικής αλλαγής και της αλλαγής χρήσεων γης.


Κρίσιμη προϋπόθεση υλοποίησης των στόχων αυτών είναι η συνέχεια και η συνέπεια στην εφαρμογή της αειφορικής διαχείρισης των μεσογειακών δασών, καθώς και η εισαγωγή δασικών διαχειριστικών πρακτικών, πέρα από τις “παραδοσιακές” δραστηριότητες της δασοπονίας. Μεγάλο μέρος των δασών της χώρας βρίσκονται μέσα σε βιοκλιματικές ζώνες με μεσογειακό ή με έντονα στοιχεία μεσογειακού χαρακτήρα. Σε αυτά τα δάση η παροχή άλλων υπηρεσιών, όπως η ρύθμιση του μικροκλίματος, το νερό, η προστασία της βιοποικιλότητας, η στήριξη της εκτατικής κτηνοτροφίας, η στήριξη της μελισσοκομίας και της παραγωγής άλλων μη ξυλωδών δασικών προϊόντων, οι δραστηριότητες αναψυχής (θήρα, ορειβασία, πεζοπορία, παρατήρηση και φωτογράφηση άγριας ζωής, αλιεία, κατασκήνωση κ.λπ.) έχουν ανάγκη την ένταξη τους σε μακροχρόνια σχεδιασμένη διαχείριση.

Ζητούμενο είναι επομένως η εφαρμογή μιας προσέγγισης της διαχείρισης των δασών με εφαρμογή σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο στο πρότυπο του λεπτομερούς τεχνικού και οικονομικού σχεδιασμού, αλλά με αυξημένη ευελιξία και εμπλουτισμένο περιεχόμενο. Σε τοπικό επίπεδο, η διαχείριση των δασών γίνεται μέσα από τις δασοπονικές μελέτες, οι οποίες σήμερα επικαιροποιούνται ώστε να συμπεριλάβουν μελλοντικές ανάγκες και προκλήσεις.

Έχει έρθει η ώρα, με άλλα λόγια, η Ελληνική δασοπονία να περάσει στην υιοθέτηση ενός άλλου μοντέλου, ενός μοντέλου «μεσογειακής δασοπονίας»:

* ικανής να διαφοροποιείται ως προς τα εργαλεία σχεδιασμού και τα μέσα μεταξύ των δασών, ανάλογα με τις βιοκλιματικές ζώνες που αυτά απαντούν,

* προσαρμοσμένης στις ιδιαιτερότητες των Ελληνικών μεσογειακών δασών και ικανής να προσαρμόζεται στην κλίμακα του μεσογειακού τοπίου, αναγνωρίζοντας την ιστορικότητά του και σεβόμενη την τοπική γνώση στην διαχείρισή του, διατηρώντας έτσι το μωσαϊκό και την ποικιλία των χρήσεων γης

* ανοιχτή στη συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες, επιδεκτική στην υιοθέτηση παραδοσιακών και καινοτόμων καλών πρακτικών, που βασίζεται στη διεπιστημονικότητα και διευκολύνει την επιστημονική συνεργασία και έρευνα,

* που συμβάλλει στην τοπική ανάπτυξη και απασχόληση συνεισφέροντας σημαντικά στο ΑΕΠ,

* που αναγνωρίζει το ρόλο των δημόσιων και μη δημόσιων δασών στην επίτευξη των σκοπών της ΕΣΔ,

* που αναγνωρίζει το ρόλο της βόσκησης αγροτικών ζώων ως μέσο διαχείρισης των δασών,

* που θέτει ως στόχο τη διατήρηση της μοναδικής παγκοσμίως βιοποικιλότητάς τους σε επίπεδο γενετικών πόρων, ειδών, οικοσυστημάτων και τοπίων, ως κιβωτούς της βιοποικιλότητας της ΕΕ, που σε συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες και την πολυλειτουργικότητα που υποστηρίζουν μπορούν να δημιουργήσει νέες προοπτικές αξιοποίησής τους

* που αναγνωρίζει το ρόλο της θήρας ως εργαλείο περιβαλλοντικής διαχείρισης

* που προστατεύει τους υγρότοπους και τις υγροτοπικές λειτουργίες και τις ρεματιές και την παραποτάμια και παρόχθια βλάστηση και που αξιοποιεί τα δασολιβαδικά συστήματα,

* μιας δασοπονίας που θα αντιμετωπίζει τις πυρκαγιέςκαι τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής κυρίως μέσω της προληπτικής διαχείρισης και δευτερευόντως της καταστολής.

Η επίτευξη των φιλόδοξων αυτών αλλαγών, θα δημιουργήσουν βραχυπρόθεσμες, μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες ωφέλειες σε όλους τους τομείς σε περιβαλλοντικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο σε συγκεκριμένους στόχους και δείκτες (παρόμοια με τα κριτήρια και τους δείκτες αειφορικής διαχείρισης των δασών), οι οποίοι θα βρίσκονται σε ετήσιο απολογισμό και πιθανή αναθεώρηση. Ωφέλειες που θα γίνουν πιο άμεσα αντιληπτές από όσες και όσους ζουν κι εργάζονται κοντά στα δάση, αλλά έμμεσα θα ωφελήσουν το σύνολο της Ελληνική κοινωνίας.

Η επίτευξη τους εξαρτάται από την ποιότητα του στρατηγικού σχεδιασμού και τη δέσμευση όλων των κοινωνικών εταίρων να συμβάλλουν ενεργά σε ό,τι αναλογεί στο καθένα.

Για το λόγο αυτό το ΥΠΕΝ λαμβάνει την πρωτοβουλία σε συνεργασία με την Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής να καλέσει σε αυτή την προσπάθεια όλους όσους έχουν αρμοδιότητα ή ενδιαφέρον να συμβάλλουν στην Εθνική Στρατηγική για τα Δάση

Σήμερα, βρισκόμαστε στο σημείο, που καλούμαστε να διαμορφώσουμε ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης της χώρας, που δεν θα στηρίζεται στη σπατάλη των φυσικών πόρων. Η Πολιτεία, οφείλει να εξασφαλίζει το δικαίωμα όλων των πολιτών στις οικοσυστημικές υπηρεσίες και να επενδύει στην αειφορική παροχή τους. Η περιβαλλοντική πολιτική των επόμενων δεκαετιών οφείλει να θέσει τις βάσεις, ώστε να μειωθούν οι κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, ενώ παράλληλα οφείλει να προστατέψει την κοινωνική πλειοψηφία από την ανάληψη του κόστους υποβάθμισης του περιβάλλοντος, είτε λόγω της επιδείνωσης των συνθηκών ζωής της, είτε λόγω του εκτοπισμού παραγωγικών δραστηριοτήτων. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι τα θέματα αυτά μπορούν να αντιμετωπιστούν συντεταγμένα μόνο μέσω της κατάρτισης μιας εθνικής στρατηγικής για τα δάση, δηλαδή μια μακροχρόνιας συμφωνίας της κοινωνίας πάνω σε αρχές και στόχους που είναι εναρμονισμένες και ενσωματώνονται οριζόντια σε όλες τις υπόλοιπες κοινωνικές και οικονομικές πολιτικές της χώρας, ενώ συμβάλλουν και στον αναπτυξιακό της σχεδιασμό.

Χθες ειδικοί καλεσμένοι της Βουλής, εκπρόσωποι της ελληνικής επιστημονικής κοινότητας ανέλυσαν την άποψή τους για την κατεύθυνση της Εθνικής Στρατηγικής για τα Δάση.

Πρόκειται για τους:

- Απόστολο Σκαλτσογιάννη, Καθηγητή, Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος ΑΠΘ

- Φίλιππο Αραβανόπουλο, Πρόεδρο Επιστημονικού Συμβουλίου ΕΛΓΟ - ΔΗΜΗΤΡΑ

- Γεώργιο Φωτιάδη, Επίκουρο Καθηγητή, Τμήμα Δασοπονίας & Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος, ΤΕΙ Στερεάς Ελλάδας

- Νικόλαο Γρηγοριάδη, Πρόεδρο Ελληνικής Δασολογικής Εταιρείας

- Κωνσταντίνο Δημόπουλο, Γενικό Διευθυντή, Γενική Διεύθυνση Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας

Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Ο Σύλλογος “The Lemnos’ Friends of ANZAC” διοργανώνει το Διεθνές Συνέδριο "Lemnos Island, Armistice of Mudros and the End of WW1: History and Legacies" στη Λήμνο


Τη Δευτέρα16 Απριλίου 2018 έγινε η παρουσίαση του Διεθνούς Συνεδρίου με τίτλο "Lemnos Island, Armistice of Mudros and the End of WW1: History and Legacies" στο Σαρόγλειο Μέγαρο. Πολλοί φίλοι του συλλόγου The Lemnos' Friends Of Anzac και στρατιωτικοί παραβρέθηκαν στην αίθουσα της ΛΑΕΔ στις 19.00 κι ενημερώθηκαν σχετικά με το Διεθνές Συνέδριο της Λήμνου, που θα πραγματοποιηθεί 25-28 Απριλίου 2018 στο Varos Village hotel. Τη παρουσίαση έκανε ο εξαιρετικός ηθοποιός Στέλιος Καλαθάς, λημνιός, που αγαπάει πάρα πολύ τον τόπο του. Ανάμεσα στους ομιλητές ο Ταξίαρχος Δελατόλας κι ο Καθηγητής Βλάσης Βλασίδης.

Ο Σύλλογος "The Lemnos’ Friends of ANZAC”, ιδρύθηκε το 2014 με έδρα τη Λήμνο και Πρόεδρο του ΔΣ τον Στέλιο Μάντζαρη. Ο Σύλλογος «Φίλοι των Anzac από την Λήμνο» δημιουργήθηκε με σκοπό την πλήρη ανάδειξη του ρόλου της Λήμνου, κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου, και ειδικότερα τη συμμετοχή της στην προετοιμασία και διάρκεια της εκστρατείας της Καλλίπολης το 1915 από τον στρατό της Entente ( Γαλλία, Ρωσία, Βρετανική Αυτοκρατορία). Η λέξη ANZAC προέρχεται από τα αρχικά των λέξεων Australian New Zealand Army Corps, που στα ελληνικά σημαίνει: Σώματα Στρατού Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος το 1914 (Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος) η Αυστραλία ήταν ομοσπονδιακή κοινοπολιτεία μόνο για 13 χρόνια. Η νέα εθνική κυβέρνηση ήταν πρόθυμη να εδραιώσει τη φήμη της μεταξύ των εθνών του κόσμου.

Το 1915 στρατιώτες της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας, αποτέλεσαν μέρος της συμμαχικής εκστρατείας της Βρετανικής Κοινοπολιτείας και των Συμμάχων της Adand, που έθεσε ως στόχο να καταλάβει με απόβαση την χερσόνησο της Καλλίπολης, προκειμένου να ανοίξει τα Δαρδανέλια στις συμμαχικές ναυτικές δυνάμεις. Ο τελικός στόχος ήταν να προχωρήσουν ως την Κωνσταντινούπολη (σημερινή Istanbul στην Τουρκία), την πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, σύμμαχο της Γερμανίας. Έτσι, στις αρχές Μαρτίου του 1915, Αυστραλοί, Νεοζηλανδοί και Βρετανοί, έφτασαν στο νησί της Λήμνου, στον κόλπο του Μούδρου, για να προετοιμάσουν την προσχεδιασμένη εισβολή και να οργανώσουν και να χρησιμοποιήσουν το νησί ως βάση για την επούλωση τραυματιών και την υλικοτεχνική υποστήριξη της μάχης, που ήταν έτοιμη να ξεκινήσει.

Τον Απρίλιο του 2015, στον εορτασμό της εκατονταετηρίδας της εκστρατείας, ο Σύλλογος «Φίλοι Των ANZAC από την Λήμνο», υπό τον Πρόεδρο του Συλλόγου, κύριο Στέλιο Μάντζαρη και πλήθος εθελοντών, σε συνεργασία με το Επαρχείο Λήμνου και υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, διοργάνωσαν με τεράστια επιτυχία πλήθος εκδηλώσεων στο νησί, παρουσίας πρέσβεων και πρόξενων από την Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, τον Καναδά, την Αγγλία, την Ινδία, την Γαλλία, την διευθύντρια και στελέχη των «Συμμαχικών Νεκροταφείων», του Έλληνα αρχηγού στρατού, της φρεγάτας του Βασιλικού Πολεμικού Ναυτικού της Αυστραλίας, των τοπικών αρχών και πλήθος ντόπιων και φίλων του νησιού. Δημοσιογράφοι και ρεπόρτερ από όλο τον κόσμο κάλυψαν την εβδομάδα εκδηλώσεων, με αφορμή την συμπλήρωση 100 χρόνων.

Οι κάτοικοι της Λήμνου συμπεριφέρθηκαν στους Anzacs ως φίλους και συμμάχους, κάνοντας τους να έχουν μια καλή ζωή και στιγμές χαλάρωσης κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο νησί. Ειδικότερα στον Μούδρο, υπήρξε άνθηση του εμπορίου και της τοπικής οικονομίας, αλλά και της καθημερινής ζωής των Μουδρινών. Φωτογραφίες και αναμνηστικά από την περίοδο, υπάρχουν σε πολλά από τα μουσεία της Αυστραλίας, καθώς και 5 ελληνικές πόλεις της Αυστραλίας έχουν πάρει την ονομασία «Λήμνος», λόγω της θέσης που διαδραμάτισε η Λήμνος, στη μάχη της Καλλίπολης το 1915. Πολλά από αυτά τα κειμήλια παρουσιάζονται στο νέο μουσείο Anzac στην πόλη του Μούδρου, τον τόπο που ο Στόλος της Κοινοπολιτείας φιλοξενήθηκε, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, καθώς επίσης και όταν η Εκστρατεία της Καλλίπολης (Gelipolu στα Τούρκικα ) ξεκίνησε.

Οι πρώτες στρατιωτικές δυνάμεις της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας (ANZAC) αποβιβάστηκαν στην Καλλίπολη στις 25 Απριλίου, συναντώντας σθεναρή αντίσταση από τους υπερασπιστές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ό,τι είχε σχεδιαστεί ως ένα τολμηρό εγκεφαλικό επεισόδιο να χτυπήσει την Τουρκία από τον πόλεμο έγινε γρήγορα ένα αδιέξοδο, και η εκστρατεία σύρθηκε για οκτώ μήνες. Στο τέλος του 1915 οι συμμαχικές δυνάμεις είχαν εκκενωθεί από την Καλλίπολη, αφού και οι δύο πλευρές υπέστησαν βαριές απώλειες και υπέμειναν μεγάλες δυσκολίες. Πάνω από 8.000 Αυστραλοί στρατιώτες είχαν σκοτωθεί. Αν και η εκστρατεία στην Καλλίπολη απέτυχε στους στρατιωτικούς στόχους της, οι ενέργειες και δράσεις της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, άφησε σε όλους μια ισχυρή κληρονομιά.
Μαριάνθη Καφετζή - Ραυτοπούλου, Λένα Λιάσκα

Η δημιουργία αυτού, που έγινε γνωστό ως “Θρύλος των Anzac” (Anzac Legend), έγινε ένα σημαντικό μέρος της ταυτότητας και των δύο εθνών, διαμορφώνοντας τους τρόπους που είδαν τόσο το παρελθόν όσο και το μέλλον τους, ώστε η ημέρα της 25ης Απριλίου καθιερώθηκε ως ημερομηνία εθνικής επετείου στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Στη Λήμνο, υπάρχουν 2 Συμμαχικά Νεκροταφεία (Commonwealth War Graves), που κρατούν στο χώμα τους, περισσότερους από 1.300 νεκρούς από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (κυρίως) . Ένα είναι το κοιμητήριο του Μούδρου , και το άλλο είναι στο χωριό Πορτιανού, ο τόπος που ο Λόρδος Winston Churchill χρησιμοποίησε ως «φωλιά» για το σχεδιασμό και την παρακολούθηση αυτής της μεγάλης στιγμής στην Παγκόσμια Ιστορία. Το σπίτι που φιλοξενήθηκε ο Λόρδος Winston Churchill βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το συμμαχικό νεκροταφείο, στο χωριό Πορτιανού.

Τα τελευταία χρόνια ο επιχειρηματίας και φίλος του νησιού κ. Στέλιος Μάντζαρης δραστηριοποιείται εντονότατα, ώστε η Λήμνος να ανακτήσει την θέση, που της ανήκει στην παγκόσμια ιστορία και να γίνει ευρέως νησί για τον ιστορικό ρόλο που διαδραμάτισε το 1915. Στις 8 Ιανουαρίου 2018 έγινε Τιμητική βράβευση από την UNESCO στο Σύλλογο “The LEMNOS Friends of ANZAC “ για την προσφορά στον πολιτισμό. Ο σύλλογος επιθυμεί να αναδειχτεί η συνέχεια των δεδομένων της αρχαιότητας από το ιστορικό νησί της Λήμνου, που ποτέ δεν έχουν πάρει τη πραγματική θέση και αναγνώριση μέσα στην ιστορία της χώρας μας. Να πραγματοποιηθεί η εκατονταετηρίδα από την Υπογραφή της Συνθήκης του Μούδρου (1918-2018), με την απαραίτητη λαμπρότητα στον Μούδρο, και να αναδειχθεί η συμβολή της Ελλάδας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ







Δευτέρα, 16 Απριλίου 2018

Νέος κανονισμός για τη στήριξη των βιολογικών και υγιεινή διατροφή



Η Ευρώπη στοχεύει στην αύξηση της παραγωγής βιολογικών προϊόντων και προχωρά σε νέα νομοθεσία, που θα τεθεί σε ισχύ τον Ιανουάριο 2021. Την Τετάρτη 18 Απριλίου 2018 θα συζητηθεί ο νέος ευρωπαϊκός κανονισμός για την πιστοποίηση και την επισήμανση των βιολογικών τροφίμων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να τεθεί σε ψηφοφορία την Πέμπτη. Ο νέος ευρωπαϊκός κανονισμός για τη βιολογική παραγωγή και την επισήμανση των βιολογικών, όπως συμφωνήθηκε ατύπως από τους διαπραγματευτές του Κοινοβουλίου και τις κυβερνήσεις της ΕΕ τον Ιούνιο του 2017, θα βελτιώσει τους ελέγχους στην αλυσίδα εφοδιασμού, θα διασφαλίσει ότι όλα τα εισαγόμενα βιολογικά προϊόντα συμμορφώνονται με τα αυστηρά ευρωπαϊκά πρότυπα και θα εξοικονομήσει χρόνο και χρήμα στους μικροπαραγωγούς, όταν αυτοί αλλάζουν την παραγωγή τους σε βιολογική.

Όπως και στο παρελθόν, τα κράτη μέλη θα μπορούν να εισαγάγουν κατώτατα όρια για μη επιτρεπόμενες ουσίες σε βιολογικά τρόφιμα. Όμως οι γεωργοί θα πρέπει να εφαρμόσουν νέα προληπτικά μέτρα για να αποφευχθεί η μόλυνση της παραγωγής τους με χημικά φυτοφάρμακα ή συνθετικά λιπάσματα, αλλιώς θα κινδυνεύσουν να χάσουν την πιστοποίηση των προϊόντων τους ως βιολογικά. Επίσης θα εξακολουθήσουν να επιτρέπονται οι μικτές καλλιέργειες, δηλαδή εκείνες που παράγουν τόσο συμβατικά όσο και βιολογικά τρόφιμα, υπό την προϋπόθεση ότι οι δύο αυτές γεωργικές δραστηριότητες θα διαχωρίζονται σαφώς και αποτελεσματικά. #Organicfood

Ακόμη θα γίνουν σημαντικές αλλαγές στη βιομηχανία τροφίμων κι εργαστήρια. Όπως επίσης αλλάζουν όλα όσα αφορούν στο μαγείρεμα πατάτας, ψωμιού, καβούρδισμα καφέ, ακόμη και το ψήσιμο του τοστ στα εστιατόρια, τις ταβέρνες, τα μπαρ και στις μεγάλες εταιρείες παραγωγής τροφίμων με τον νέο κανονισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (2017/2158). Κι αυτό γιατί το μαγείρεμα πρέπει να γίνεται σε εξαιρετικά ειδικές συνθήκες, ώστε να μην παράγεται η καρκινογόνα ουσία ακρυλαμίδιο. Για παράδειγμα, οι πατάτες πρώτα να πλένονται καλά, να βράζονται κομμένες και ακολούθως να τηγανίζονται σε χαμηλή θερμοκρασία λαδιού, ώστε να μην παράγεται η βλαβερή ουσία.

Κάποιες διαδικασίες θα πρέπει στα εστιατόρια να γίνονται μπροστά στα μάτια του καταναλωτή. Ακόμη και για να πουλήσει μία επιχείρηση τοστ, θα πρέπει να έχει ειδικό χρωματολόγιο, με το οποίο θα συγκρίνει εάν έχει γίνει περισσότερο ροδαλό το ψωμάκι από αυτό που προβλέπεται, και ακολούθως να το σερβίρει ή όχι στον πελάτη. Το ίδιο ισχύει και για το ψωμί, που οι φούρνοι θα πρέπει να μην το ξεροψήνουν, αλλά να το βγάζουν σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή από τον φούρνο. Σημαντικές είναι οι αλλαγές, που θα πρέπει να γίνουν και στη βιομηχανία τροφίμων και τα εργαστήρια που παράγουν μπισκότα, πατάτες - πατατάκια, βουτήματα, φρυγανιές, μπάρες δημητριακών, καθώς και προϊόντα χωρίς προσθήκη ζάχαρης, παξιμάδια, δημητριακά, βρεφικές κρέμας κ.ά.

Ο επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων, Vytenis Andriukaitis δήλωσε: «Κάναμε ένα σημαντικό βήμα για την προστασία της υγείας και της ευεξίας των πολιτών. Ο νέος κανονισμός θα συμβάλει όχι μόνο στη μείωση της παρουσίας αυτής της καρκινογόνου ουσίας, αλλά και στη βελτίωση της ενημέρωσης σχετικά με τους τρόπους αποφυγής της έκθεσης στην ουσία αυτή, η οποία συχνά προέρχεται από τη σπιτική μαγειρική» Για να πωλήσει ένα εστιατόριο ή fast food τηγανητές πατάτες, σύμφωνα με τον νέο κανονισμό, ο μάγειρας θα πρέπει να έχει ακολουθήσει την εξής διαδικασία:

  1. Να ελέγξει για αναγωγικά σάκχαρα πριν από τη χρήση. Ο έλεγχος μπορεί να γίνεται με δοκιμή τηγανίσματος με τη χρήση του χρώματος ως δείκτη δυνητικά υψηλής περιεκτικότητας σε αναγωγικά σάκχαρα: ενδεικτική δοκιμή τηγανίσματος 20-25 κεντρικών λωρίδων (κομμάτια πατάτας) με στόχο την αξιολόγηση των χρωμάτων των τηγανισμένων λωρίδων πατάτας σε σχέση με την προδιαγραφή χρωμάτων με χρήση χρωματικού διαγράμματος USDA/Munsell ή διαβαθμισμένων εταιρικών διαγραμμάτων για μικρές επιχειρήσεις. Εναλλακτικά, το συνολικό τελικό χρώμα τηγανίσματος μπορεί να μετράται με ειδικό εξοπλισμό (π.χ. Agtron).
  2. Να αφαιρέσει τους ανώριμους κονδύλους που έχουν χαμηλό βάρος βυθισμένου σε νερό προϊόντος και υψηλά επίπεδα αναγωγικών σακχάρων. Η απομάκρυνση μπορεί να γίνεται είτε με πέρασμα των κονδύλων από άλμη ή παρόμοια συστήματα στα οποία οι ανώριμοι κόνδυλοι επιπλέουν, είτε με πρόπλυση των πατατών για τον εντοπισμό ανεπιθύμητων κονδύλων.
  1. Να αφαιρεί τις πολύ λεπτές φέτες αμέσως μετά το κόψιμο, ώστε να μην περιέχονται καμένα κομμάτια στο τελικό μαγειρεμένο προϊόν.
  2.  Ζεματίζουν τις λωρίδες πατάτας, ώστε μέρος των αναγωγικών σακχάρων να απομακρύνεται από το εξωτερικό των λωρίδων.

  1. Να προσαρμόζει το καθεστώς ζεματίσματος στα ειδικά ποιοτικά χαρακτηριστικά της εισερχόμενης πρώτης ύλης και να τηρούν τα όρια των προδιαγραφών για το χρώμα του τελικού προϊόντος.
  2. Να προλαμβάνει τον (ενζυματικό) αποχρωματισμό και την αμαύρωση των προϊόντων πατάτας μετά το μαγείρεμα. 

  3. Η χρήση αναγωγικών σακχάρων ως παράγοντα καφετιάσματος να αποφεύγεται. Η χρήση τους επιτρέπεται μόνο όταν είναι αναγκαίο για την αδιάλειπτη τήρηση των ορίων προδιαγραφών. Οι ΥΕΤ ελέγχουν το χρώμα του τελικού προϊόντος με τη διενέργεια ελέγχων του χρώματος στο τελικό μαγειρεμένο προϊόν. Αν χρειαστεί μετά το ζεμάτισμα, η ελεγχόμενη προσθήκη δεξτρόζης έχει ως αποτέλεσμα να επιτευχθεί η προδιαγραφή για το χρώμα του τελικού προϊόντος. Η ελεγχόμενη προσθήκη δεξτρόζης μετά το ζεμάτισμα έχει ως αποτέλεσμα χαμηλότερα επίπεδα ακρυλαμιδίου στο τελικό μαγειρεμένο προϊόν ίδιου χρώματος με μη ζεματισμένα προϊόντα που περιέχουν μόνο φυσικά συσσωρευμένα αναγωγικά σάκχαρα.

Το ακρυλαμίδιο είναι καρκινογόνος ουσία η οποία σχηματίζεται κατά την παρασκευή σε υψηλές θερμοκρασίες, όπως το τηγάνισμα, το καβούρδισμα και το ψήσιμο κυρίως προϊόντων με βάση τις πατάτες, προϊόντων με βάση τα δημητριακά, καφέ και υποκατάστατων του καφέ. Η παρουσία ακρυλαμιδίου στα τρόφιμα εντοπίστηκε αρχικά το 2002 και από τότε ξεκίνησε η έρευνα για τον προσδιορισμό μέτρων μείωσης της παρουσίας του στα τρόφιμα. Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) επιβεβαίωσε το 2015 ότι το ακρυλαμίδιο είναι καρκινογόνος ουσία και ότι τα σημερινά επίπεδα διατροφικής έκθεσης στο ακρυλαμίδιο προκαλούν ανησυχία αναφορικά με τα καρκινογόνα αποτελέσματά του. Η EFSA δήλωσε επίσης ότι τα επίπεδα ακρυλαμιδίου δεν μειώθηκαν συστηματικά τα τελευταία έτη. Επιπλέον, οι έρευνες που διενεργήθηκαν από τα κράτη μέλη με βάση τη σύσταση της Επιτροπής έδειξαν ότι η εφαρμογή προαιρετικών μέτρων άμβλυνσης του κινδύνου, από τους υπευθύνους επιχειρήσεων τροφίμων, για τη μείωση της παρουσίας ακρυλαμιδίου παρουσίαζε μεγάλες διακυμάνσεις.